مهمان برکت سفره - پوريزدي، رحمت؛ احمديزاده، مصطفي - الصفحة ٦٤ - پرخوری
فوايد گرسنگی
١. صفای قلب، درخشش طبع و تیز بینی؛ زیرا سیری حماقت و کُودنی به بار میآورد و قلب را کور و بخارات را در مغز زیاد میکند و حالی شبیه مستی به بار میآورد؛
٢. رقت و صفای قلب که انسان را برای درک لذت مناجات آماده میسازد و سبب تأثر یاد خدا میشود؛
٣. انکسار و تواضع و زوال، حالت گردنکشی و شادامانی که ابتدای طیغان و غفلت از یاد خداست؛
٤. درهم شکستن میل به گناه و تسلط بر نفس اماره؛ زیرا منشأ همة گناهان شهوات و قوای انسانی است و مادة قوا و شهوات خوردنیها و نوشیدنیهاست؛
٥. سلامتی بدن و دفع بیماریها؛
٦. سبک شدن بار هزینة زندگی؛[١]
٧. شهوت معصیت را کم میکند و خواب را که باعث تضییع روزگار و عمر و موجب «کلال»[٢] طبع، و فوات نماز شب است را کم میکند.[٣]
پرخوری
امام علی†: إِدْمَانُ الشِّبَعِ يُورِثُ أَنْوَاعَ الْوَجَعِ؛ «اعتیاد به سیری، انواع دردها را به همراه میآورد».[٤]
امام علی†: لَا تَجْتَمِعُ الصِّحَّةُ وَالنَّهَم؛ «تندرستی و پُرخوری، با هم گرد نمیآیند».[٥]
رسول خداˆ: لَا تُمِيتُوا الْقُلُوبَ بِكَثْرَةِ الطَّعَامِ وَالشَّرَابِ وَإِنَّ الْقُلُوبَ تَمُوتُ كَالزَّرْعِ إِذَا كَثُرَ عَلَيْهِ الْمَاءُ؛ «دلها را با فراوانیِ خوراک و نوشاک نمیرانید؛ زیرا دل به سان کِشت، اگر آب زیادی بدان رسانده شود، میمیرد».[٦]
[١]. اخلاق شُبَر، ص٢١٥.