مهمان برکت سفره - پوريزدي، رحمت؛ احمدي‌زاده، مصطفي - الصفحة ٤٨ - کيفر رد مهمان

سختی مهمانی!

«دوستی به زور نمی‌شه، سفره به تکلف».[١]

شایسته است که مهمان هنگام دعوت میزبان، با او شرط کند که خود را به هیچ وجه به زحمت نیندازد و از سوی دیگر، متقابلاً شایسته است که میزبان، در حد توان، برای گرامی داشت مهمانی که او را دعوت کرده، تلاش کند، البته نه به اندازه‌ای که سختی آن‌چنانی به خود یا خانوادة خویش تحمیل کند که با حکمت مهمانی و نزدیک شدن دل‌ها منافات داشته باشد.[٢]

امام صادق†: نَهَى النبیˆ عَنِ‌ التَّكَلُّفِ‌ لِلضَّيْفِ‌ مَا لَا يُقْدَرُ عَلَيْهِ‌ إِلَّا بِمَشَقَّة؛ «رسول خداˆ از پذیرایی کردن مهمان، با چیزی که شخص توانش را ندارد و برای تهیة آن به سختی می‌افتد، نهی فرمود».[٣]

در روایتی خود را به سختی و مشقت نینداختن از نشانه‌ها‌ی احترام به برادر دینی شمرده شده است.

رسول خداˆ: مِنْ تَكْرِمَةِ الرَّجُلِ لِأَخِيهِ أَنْ يَقْبَلَ تُحْفَتَهُ‌ وَأَنْ‌ يُتْحِفَهُ‌ بِمَا عِنْدَهُ‌ وَلَا يَتَكَلَّفَ لَهُ شَيْئا؛ «نشانة احترام شخص به برادرش، این است که هدیة تقدیمی او را بپذیرد و از همان چیزی که آماده دارد، به او تقدیم کند و خود را برای برادرش به سختی نیندازد».[٤]

کيفر رد مهمان

ابوحمزه گوید: به امام باقر† عرض کردم، فدایتان شوم چه می‌گویی درباره مسلمانی که نزد مسلمانی برای دیدار یا درخواست نیاز رفته باشد و از او اذن ورود بخواهد؛ ولی او درحالی‌که در خانه‌اش هست، به وی اجازه ورود

[١]. قند و نمک. (تکلف: خود را به زحمت انداختن و زیاده‌روی در پذیرایی).