مهمان برکت سفره - پوريزدي، رحمت؛ احمديزاده، مصطفي - الصفحة ٤٦ - همغذايی با مهمان
بر پایة احادیث، شایسته است برای پنج چیز ولیمه داد: عروسی، تولد فرزند، ختنه، خرید خانه و بازگشت از حج.[١]
رسول خداˆ در هنگام ازدواج با همسران خود ولیمه[٢] میداد.
از امام صادق† از پدرانشان نقل شده که فرمود: «چون رسول خداˆ با میمونه دختر حارث ازدواج کرد برای او ولیمه داده و به مردم "حیس" خورانید».[٣]
نیر برای «زینب بن جحش» گوسفند[٤] و برای «ام سلمه»، خرما و روغن (حلوای خرما)[٥] و برای یکی دیگر از همسرانشان خرما و سویق ولیمه دادند.[٦]
نیز رسول خداˆ به امیرالمؤمنین میفرمایند: يَا عَلِيُ، اصْنَعْ لِأَهْلِكَ طَعَاماً فَاضِلا؛ «ای علی! برای همسرت ولیمهای نیکو ترتیب بده».[٧]
شخصی دربارة مرد ثروتمندی که مهمانیهای بسیار عالی میداد، اما خودش آدم بسیار بدخُلقی بود میگفت: «آدم بدی نیست، غذایش را خیلی خوب میخورم، اما خودش را نمیتوانم هضم کنم».[٨]
همغذايی با مهمان
میزبان میبایست غذا خوردن خود را مدیریت کند و آخرین نفری باشد که دست از غذا میکشد. همغذایی و همسفره شدن میزبان با مهمان یک رسم دیرین در بسیاری از فرهنگهای بشری است که در آداب مهمانیِ مورد تأیید
[١]. أَبِي الْحَسَنِ الْأَوَّلِ† أَنَّ رَسُولَ اللَّهِˆ قَالَ: «لَا وَلِيمَةَ إِلَّا فِي خَمْسٍ فِي عُرْسٍ أَوْ خُرْسٍ أَوْ عِذَارٍ أَوْ وِكَارٍ أَوْ رِكَازٍ فَالْعُرْسُ التَّزْوِيجُ وَالْخُرْسُ النِّفَاسُ بِالْوَلَدِ وَالْعِذَارُ الْخِتَانُ وَالْوِكَارُ الرَّجُلُ يَشْتَرِي الدَّارَ وَالرِّكَازُ الرَّجُلُ يَقْدَمُ مِنْ مَكَّةَ» (کتاب من لا یحضره الفقیه، ج٣، ص٤٠٢).