مهمان برکت سفره - پوريزدي، رحمت؛ احمديزاده، مصطفي - الصفحة ٣٨ - به اندازه وسعت و از بهترينها
شوند و منتظر غذای بهتر نمانند. ازاینرو شایسته است میزبان تمام غذا را در سفره حاضر کند و یا هر چه موجود است قبلاً به اطلاع مهمان برساند.[١]
شخصی میگوید: «گروهی در یک مهمانی شرکت داشتیم. میزبان ما چند نوع کلّه پاچه بریان شده که برخی پخته و برخی خشکیده بود آورد و ما غذا نمیخوردیم و منتظر چیز دیگری بودیم تا اینکه آفتابه و لگن (برای شستن دستها کنایه از اتمام غذا خوردن) آورد. به یکدیگر نگاه کردیم، تا اینکه یکی از بزرگان که شوخ بود گفت: «خداوند قادر است سرهای بیتن بیافریند!» آن شب را گرسنه خوابیدیم در حالی که برای سحری پاره نانی میجستیم!».[٢]
به اندازه وسعت و از بهترينها
از یکی از راویان شیعة امام صادق† نقل شده است که حضرت† گاهی با نانِ گِرده و حلوای روغن و خرما از ما پذیرایی میکرد [که خوراک اغنیا بود] و گاهی با نان و زیتون. به ایشان گفته شد کاش کارَت را تدبیری میکردی تا در آن اعتدال باشد! فرمود: «ما به فرمان خداوند تدبیر میکنیم اگر خداوند زندگی ما را وسعت دهد ما هم وسعت میدهیم و اگر تنگ بگیرد ما هم تنگ میگیریم».[٣]
امام علی†: إِذَا دَخَلَ عَلَيْكَ أَخُوكَ الْمُؤْمِنُ فَأَطْعَمَهُ مِنْ أَطْيَبِ مَا فِي بَيْتِكَ؛ «هرگاه برادر مؤمنت بر تو وارد شد، از بهترین غذایی که در خانهات داری به او بخوران».[٤]
نمونة آشکار بهترین غذا در داستان مهمانهای حضرت ابراهیم† تجلی میکند که در قرآن کریم چنین بیان شده است. هَلْ أَتاكَ حَديثُ ضَيْفِ إِبْراهيمَ الْمُكْرَمين ^ إِذْ دَخَلُوا عَلَيْهِ فَقالُوا سَلاماً قالَ سَلامٌ قَوْمٌ مُنْكَرُون ^ فَراغَ إِلى أَهْلِهِ فَجاءَ بِعِجْلٍ سَمين ^ فَقَرَّبَهُ إِلَيْهِمْ قالَ أَ لا تَأْكُلُون؛ «آیا خبر مهمانان ارجمند ابراهیم به تو
[١]. المحجة الییضاء، ج٣، ص٤٠ و ٤١.