مهمان برکت سفره - پوريزدي، رحمت؛ احمديزاده، مصطفي - الصفحة ٢٧ - نگاه به مهمان
اینکه، مقام و منزلت شخص هرچه بالا باشد، مانع آن نمیشود که از یک ارزش بشری ـ که عبارت از مهماننوازی است ـ چشم پوشی کند.[١]
بنابر نقل مورخین: حضرت ابراهيم† مردى بود كه با غُربا و ضعفا رفاقت ميكرد بهقدرى مهماننواز بود كه او را «ابو الاضياف» يعنى پدر مهمانها ميگفتند.[٢]
نگاه به مهمان
رسول خداˆ: مَا مِنْ عَبْدٍ يَأْتِيهِ ضَيْفٌ فَنَظَرَ فِي وَجْهِهِ إِلَّا رُِّمَتْ عَيْنُهُ عَلَى النَّار؛[٣] «هیچ بندهای نیست که مهمانی برایش بیاید و به صورت او [مهربانانه] بنگرد مگر آنکه چشم او بر آتش حرام گردد».[٤]
در احادیث نگاه کردن به چند چیز عبادت بهشمار میآید. از جمله: نگاه کردن به والدین، دریا، قرآن مجید، امام عادل، برادر دینی که به خاطر خدا دوستش داشتن، کعبه، عالم.
رسول خداˆ: النَّظَرُ فِي ثَلَاثَةِ أَشْيَاءَ عِبَادَةٌ النَّظَرُ فِي وَجْهِ الْوَالِدَيْنِ وَفِي الْمُصْحَفِ وَفِي الْبَحْر؛ «نگاه كردن به سه چيز عبادت است: نگريستن به صورت پدر و مادر، و به مصحف [قرآن مجید]، و به دريا[٥]».[٦]
[١]. اشخاص و شاخصها در قرآن کریم، ص٧١.