رساله احكام، جوانان و نوجوانان - تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ٨٩ - احكام روزه مسافر
مىتواند كارى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد.
احكام روزه مسافر
مسأله ٢٦٥- مسافرى كه بايد نمازهاى چهار ركعتى را در سفر دو ركعت بخواند، نبايد روزه بگيرد، و مسافرى كه نمازش را تمام مىخواند مثل كسى كه شغلش مسافرت يا سفر او سفر معصيت است، بايد در سفر روزه بگيرد.
مسأله ٢٦٦- مسافرت در ماه رمضان اشكال ندارد، ولى براى فرار از روزه مسافرت مكروه است، و همچنين است سفر قبل از روز بيست و چهارم در ماه رمضان مگر اينكه سفر براى حج يا عمره يا به جهت ضرورتى باشد.
مسأله ٢٦٧- اگر غير روزه رمضان روزه معيّن ديگرى بر انسان واجب باشد، مثلًا نذر كرده باشد روز معيّنى را روزه بگيرد، بهتر آن است كه تا ناچار نشود در آن روز مسافرت نكند. و اگر در سفر باشد، چنانچه ممكن است قصد كند كه ده روز در جائى بماند و آن روز را روزه بگيرد. ولى ظاهر آن است كه سفر جايز است و قصد اقامه واجب نيست، و در صورتى كه روزه نگيرد لازم است روزه آن روز را قضا كند.
مسأله ٢٦٨- اگر روزهدار بعد از ظهر مسافرت نمايد، بايد روزه خود را تمام كند. و اگر پيش از ظهر مسافرت كند، وقتى به حدّ