رساله احكام، جوانان و نوجوانان - تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ٩٦ - اجتهاد و تقليد
بسمه تعالى؛ اعمال سابقه او مجزى است و احتياج به قضاء و اعاده ندارد، و لكن فعلًا بايد غسل را بر طبق فتواى مجتهد فعلى بجاآورد، و آنچه در منهاج الصالحين است بر طبق فتواى حضرت آية الله العظمى خوئى قدس سره مىباشد كه ايشان اعمال سابقه را مجزى نمىدانند مگر اينكه بر طبق فتواى مجتهد فعلى عملى كه انجام شده صحيح ومجزى باشد، البته ايشان در فرض سؤال روزهايى را كه شخص گرفته مجزى مىداند، والله العالم.
٢- اگر اين مجتهدى كه فعلًا مقلد اوست در تطهير لباس و غيره شرائطى را معتبر بداند كه اوّلى اين شرائط را معتبر نمىدانست و اين مكلّف هم در زمان مجتهد اول در مقام تطهير اشياء آن شرائط را مراعات نمىكرد و به غير آن طريقى كه دومى معتبر مىداند تطهير مىكرد، آيا در اين صورت حكم مىكنيد به صحت حجى كه در زمان اوّلى انجام داده و نمازهايى كه در زمان اوّلى خوانده و روزههايى كه در زمان اوّلى گرفته و يا اينكه بر طبق آن مسأله ١٧ حكم مىشود به اعاده اين اعمال از باب اينكه بنابر نظريه دومى در تطهير عادتاً لباسهاى اين مكلّف و بدنش و اعضايش در زمان اوّلى در حكم متنجس بوده و وضوء و غسل و تيممى كه در زمان اوّلى انجام مىداده با اين وضع باطل بوده و نتيجتاً نمازش و روزهاش و حجّش هم باطل بوده است؟