رساله احكام، جوانان و نوجوانان - تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ٧٢ - مكان نمازگزار
مسأله ٢٢٨- نماز خواندن روى چيزى كه ايستادن و نشستن روى آن حرام است، مثل جائى از فرش كه اسم خدا بر آن نوشته شده، بنابر احتياط صحيح نيست.
«شرط چهارم» آنكه جاى نمازگزار سقفش به اندازهاى كه نتواند در آنجا راست بايستد، كوتاه نباشد، و همچنين به اندازهاى كه جاى ركوع و سجود نداشته باشد، كوچك نباشد.
مسأله ٢٢٩- اگر ناچار شود كه در جائى نماز بخواند كه به طور كلّى از ايستادن تمكّن ندارد لازم است نشسته نماز بخواند، و اگر از ركوع و سجود تمكّن ندارد، براى آنها با سر اشاره نمايد.
«شرط پنجم» آنكه مكان نمازگزار اگر نجس است به طورى تر نباشد كه رطوبت آن به بدن يا لباس او برسد، ولى جائى كه پيشانى را بر آن مىگذارد اگر نجس باشد، در صورتى كه خشك هم باشد نماز باطل است، و احتياط مستحب آن است كه مكان نمازگزار اصلًا نجس نباشد.
«شرط ششم» بايد بين مرد و زن در حال نماز اقلًا مقدار يك وجب فاصله باشد، و فرقى نمىكند زن جلوتر بايستد يا مرد و يا مساوى هم بايستند، ولى رعايت فاصله در شهر مكّه لازم نيست، و نيز در غير مكّه نماز خواندن در فاصله كمتر از ده ذراع مكروه است.
مسأله ٢٣٠- اگر زن برابر مرد يا كمتر از يك وجب جلوتر بايستد و