رساله احكام، جوانان و نوجوانان - تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ٤٢ - احكام وضو
مسأله ١٢٣- كسى كه شك دارد وضو گرفته يا نه بايد وضو بگيرد.
مسأله ١٢٤- اگر بعد از نماز شك كند كه وضو گرفته يا نه، در صورتى كه احتمال بدهد كه در حال شروع به نماز، ملتفت حالش بوده است نماز او صحيح است، ولى بايد براى نمازهاى بعد وضو بگيرد.
مسأله ١٢٥- اگر در بين نماز شك كند كه وضو گرفته يا نه، نماز او باطل است و بايد وضو بگيرد و نماز را بخواند.
مسأله ١٢٦- اگر بعد از نماز شك كند، كه قبل از نماز وضوى او باطل شده يا بعد از نماز، نمازى كه خوانده صحيح است.
مسأله ١٢٧- كسى كه بول يا غائط پى در پى از او خارج مىشود، لازم نيست بعد از وضو فوراً نماز بخواند اگرچه بهتر اين است كه به نماز مبادرت نمايد.
مسأله ١٢٨- كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن بول و غائط خوددارى كند، در صورتى كه ممكن باشد به مقدار نماز از خارج شدن بول و غائط جلوگيرى نمايد بهتر آن است كه جلوگيرى نمايد.
بلكه اگر مرض او به آسانى معالجه شود، احوط آن است كه خود را معالجه نمايد.
مسأله ١٢٩- اگر كسى مرضى دارد كه نمىتواند از خارج شدن باد جلوگيرى كند، بايد به وظيفه كسانى كه نمىتوانند از بيرون آمدن