رساله احكام، جوانان و نوجوانان - تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ٤٨ - احكام جنابت
ششم: غسل ميّت.
هفتم: غسلى كه بواسطه نذر و قسَم و مانند اينها واجب مىشود.
احكام جنابت
مسأله ١٤٥- به دو چيز انسان جنب مىشود: «اول» جماع.
«دوم» بيرون آمدنى منى، در خواب باشد يا بيدارى، كم باشد يا زياد، با شهوت باشد يا بىشهوت، با اختيار باشد يا بىاختيار.
مسأله ١٤٦- اگر رطوبتى از انسان خارج شود و نداند منى است يا بول يا غير اينها، چنانچه با شهوت وجستن بيرون آمده، آن رطوبت حكم منى را دارد، و در غير اين صورت حكم منى را ندارد ولى در مريض لازم نيست آن رطوبت، با جستن بيرون آمده باشد، بلكه اگر با شهوت بيرون آيد در حكم منى است.
مسأله ١٤٧- اگر از مردى كه مريض نيست آبى بيرون آيد كه با جستن يا با شهوت نباشد، چنانچه پيش از بيرون آمدن آب، وضو داشته مىتواند به همان وضو اكتفا كند، و اگر وضو نداشته كافى است فقط وضو بگيرد، و غسل بر او لازم نيست.
مسأله ١٤٨- مستحب است انسان بعد از بيرون آمدن منى بول كند، و اگر بول نكند و بعد از غسل رطوبتى از او بيرون آيد، كه نداند