رساله احكام، جوانان و نوجوانان - تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ٥٠ - احكام غسل كردن
احكام غسل كردن
مسأله ١٥٠- در غسل ارتماسى يا ترتيبى پاك بودن تمام بدن پيش از غسل لازم نيست بلكه اگر به فرو رفتن در آب يا ريختن آب به قصد غسل، بدن پاك شود غسل محقق مىشود.
مسأله ١٥١- كسى كه از حرام جنب شده و بخواهد با آب گرم غسل كند عرق مىكند، مانعى ندارد.
مسأله ١٥٢- اگر در غسل به اندازه سرموئى از بدن نشسته بماند، غسل باطل است ولى شستن مثل توى گوش و بينى و هر چه از باطن شمرده مىشود، واجب نيست.
مسأله ١٥٣- جائى را كه شك دارد از ظاهر بدن است يا از باطن آن، چنانچه قبلًا از ظاهر بوده بايد بشويد و الّا واجب نيست.
مسأله ١٥٤- اگر سوراخ جاى گوشواره و مانند آن به قدرى گشاد باشد كه داخل آن از ظاهر شمرده شود، بايد آن را شست و گرنه شستن آن لازم نيست.
مسأله ١٥٥- چيزى را كه مانع رسيدن آب به بدن است بايد برطرف كند، و اگر پيش از آنكه يقين كند برطرف شده غسل نمايد غسل او باطل است.
مسأله ١٥٦- اگر موقع غسل شك كند، چيزى كه مانع از رسيدن آب باشد در بدن او هست يا نه، بايد وارسى كند تا مطمئن شود كه