رساله احكام، جوانان و نوجوانان - تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ٦٥ - احكام وقت نماز
احكام وقت نماز
مسأله ٢٠١- موقعى انسان مىتواند مشغول نماز شود كه يقين كند وقت داخل شده است، يا دو مرد عادل به داخل شدن وقت خبر دهند، بلكه به اذان شخصى كه وقتشناس و مورد اطمينان باشد يا به خبر دادن او به دخول وقت نيز مىتوان اكتفا نمود.
مسأله ٢٠٢- اگر بواسطه ابر يا غبار، نتواند در اول وقت نماز، به داخل شدن وقت يقين كند، چنانچه گمان داشته باشد كه وقت داخل شده، مىتواند مشغول نماز شود، ولىدر چيزهائى كه نسبت به شناختن وقت مانع شخصى باشد مثل نابينائى و در زندان بودن احتياط واجب آن است كه نماز را تأخير بيندازد تا يقين كند وقت داخل شده است.
مسأله ٢٠٣- اگر به يكى از راههاى گذشته براى انسان ثابت شود كه وقت نماز شده و مشغول نماز شود و در بين نماز بفهمد كه هنوز وقت داخل نشده، نماز او باطل است. و همچنين است اگر بعد از نماز بفهمد كه تمام نماز را پيش از وقت خوانده. و بنابر احتياط اگر در بين نماز بفهمد وقت داخل شده، يا بعد از نماز بفهمد كه در بين نماز وقت داخل شده بود، نماز را اعاده نمايد.
مسأله ٢٠٤- اگر انسان ملتفت نباشد كه بايد با يقين به داخل شدن وقت، مشغول نماز شود، چنانچه بعد از نماز بفهمد كه تمام نماز را