رساله احكام، جوانان و نوجوانان - تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ٨٨ - جاهائى كه فقط قضاى روزه واجب است
احتياط واجب اگر مضمضه براى وضوى غير نماز واجب باشد، ولى اگر فراموش كند كه روزهاست وآب را فرو دهد، يابراى وضوى نماز واجب مضمضه كند و بىاختيار فرو رود، قضا بر او واجب نيست.
«دهم» آنكه كسى از جهت اكراه يا اضطرار يا تقيّه افطار كند، لازم است قضا نمايد و كفّاره واجب نيست.
مسأله ٢٦٠- اگر غير آب چيز ديگرى را در دهان ببرد و بىاختيار فرو رود يا آب داخل بينى كند و بىاختيار فرو رود، قضا بر او واجب نيست.
مسأله ٢٦١- مضمضه زياد براى روزهدار مكروه است، و اگر بعد از مضمضه بخواهد آب دهان را فرو برد، بهتر آن است كه سه مرتبه آب دهان را بيرون بريزد.
مسأله ٢٦٢- اگر انسان بداند كه بواسطه مضمضه، بىاختيار يا از روى فراموشى آب وارد گلويش مىشود، نبايد مضمضه كند.
مسأله ٢٦٣- اگر در ماه رمضان، بعد از نگاه به افق يقين كند كه صبح نشده و كارى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد، بعد معلوم شود صبح بوده، قضا لازم نيست. و همچنين اگر نگاه كند و احراز نكند كه صبح شده، قضا لازم نيست.
مسأله ٢٦٤- اگر انسان شك كند كه مغرب شده يا نه، نمىتواند افطار كند، ولى اگر شك كند كه صبح شده يا نه، پيش از تحقيق هم