رساله احكام، بانوان - تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ٨٦ - لباس نمازگزار

اختيار با بدن يا لباس نجس نماز بخواند، نمازش باطل است.

مسأله ٣٦٢- كسى كه نمى‌داند با بدن و لباس نجس نماز باطل است، اگر با بدن يا لباس نجس نماز بخواند، نمازش باطل مى‌باشد.

مسأله ٣٦٣- اگر بواسطه ندانستن مسأله از روى تقصير، چيز نجسى را نداند نجس است، مثلا نداند عرق كافر مشرك نجس است و با آن نماز بخواند، نمازش باطل است.

مسأله ٣٦٤- اگر نداند كه بدن يا لباسش نجس است و بعد از نماز بفهمد نجس بوده، نماز او صحيح است.

مسأله ٣٦٥- اگر فراموش كند كه بدن يا لباسش نجس است و در بين نماز يا بعد از آن يادش بيايد، بايد نماز را دوباره بخواند، و اگر وقت گذشته قضا نمايد.

مسأله ٣٦٦- «شرط دوم» لباس نمازگزار بايد مباح باشد، و كسى كه مى‌داند پوشيدن لباس غصبى حرام است يا اينكه از روى تقصير حكم مسأله را نداند، اگر عمداً در آن لباس نماز بخواند، بنابر احتياط باطل است، ولى در چيزهائى كه به تنهائى عورت را نمى‌پوشاند و همچنين چيزهائى كه فعلا نمازگزار آنها را نپوشيده مانند دستمال بزرگ يا لنگى كه در جيب گذاشته شود اگرچه بشود عورت را با آنها پوشانيد، و همچنين چيزهائى كه نمازگزار آنها را پوشيده ولى ساتر مباح ديگرى دارد و در تمام اين صور غصبى بودن آنها به نماز ضررى ندارد هر چند احتياط در ترك است.

مسأله ٣٦٧- كسى كه مى‌داند پوشيدن لباس غصبى حرام است ولى نمى‌داند نماز را باطل مى‌كند، اگر عمداً با لباس غصبى نماز بخواند به تفصيلى كه در مسأله قبلى گفته شد نمازش باطل است.

مسأله ٣٦٨- «شرط سوم» لباس نمازگزار بايد از اجزاء حيوان مرده‌اى كه خون‌