رساله احكام، بانوان - تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ٥٣ - حيض

سيّده بعد از تمام شدن پنجاه سال تا تمام شدن شصت سال چنانچه با نشانه‌هاى حيض يا در روزهاى عادت خود خون ببينند احتياط كنند.

مسأله ٢٢٣- خونى كه دختر پيش از تمام شدن نُه سال و زن بعد از يائسه شدن مى‌بيند حيض نيست.

مسأله ٢٢٤- زن حامله و زنى كه بچّه شير مى‌دهد، ممكن است حيض ببيند.

مسأله ٢٢٥- دخترى كه نمى‌داند نُه سالش تمام شده يا نه، اگر خونى ببيند اظهر آن است كه اگر داراى نشانه‌هاى حيض باشد حكم به حيض مى‌شود.

مسأله ٢٢٦- زنى كه شك دارد يائسه شده يا نه، اگر خونى ببيند و نداند حيض است يا نه، بايد بنا بگذارد كه يائسه نشده است.

مسأله ٢٢٧- مدّت حيض كمتر از سه روز و بيشتر از ده روز نمى‌شود، و اگر مختصرى هم از سه روز كمتر باشد، حيض نيست.

مسأله ٢٢٨- بايد سه روز اول حيض پشت‌سرهم باشد، پس اگر مثلا دو روز خون ببيند و يك روز پاك شود و دوباره يك روز خون ببيند حيض نيست.

مسأله ٢٢٩- ابتداء حيض لازم است خون بيرون بيايد ولى لازم نيست در تمام سه روز خون بيرون بيايد، بلكه اگر در فرج خون باشد كافى است، و چنانچه در بين سه روز مختصرى پاك شود به نحوى كه در بين زنها تماماً يا بعضاً متعارف است باز هم حيض است.

مسأله ٢٣٠- لازم نيست شب اول و شب چهارم را خون ببيند، ولى بايد در شب دوم و سوم خون قطع نشود، پس اگر از اول صبح روز اول تا غروب روز سوم پشت‌سرهم خون بيايد و هيچ قطع نشود، حيض است، و همچنين است اگر در وسطهاى روز اول شروع شود و در همان موقع از روز چهارم قطع گردد.