رساله احكام، بانوان - تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ٢٢ - ٣ - آفتاب
چهارم: آنكه بعد از آب كشيدن چيز نجس، عين نجاست در آن نباشد. و پاك شدن چيز نجس به آب قليل يعنى آب كمتر از كر شرطهاى ديگرى هم دارد كه بعداً گفته مىشود.
٢- زمين:
مسأله ٦٧- زمين با سه شرط كف پا و ته كفش را كه به راه رفتن نجس شده پاك مىكند: «اول» آنكه زمين پاك باشد. «دوم» آنكه خشك باشد. «سوم» آنكه اگر عين نجس مثل خون و بول، يا متنجّس مثل گلى كه نجس شده در كف پا و ته كفش باشد، بواسطه راه رفتن يا ماليدن پا به زمين برطرف شود. و نيز زمين بايد خاك يا سنگ يا آجر فرش و مانند اينها باشد و با راه رفتن روى فرش و حصير و سبزه، كف پا و ته كفش نجس پاك نمىشود.
مسأله ٦٨- پاك شدن كف پا و ته كفش نجس، بواسطه راه رفتن روى اسفالت و روى زمينى كه با چوپ فرش شده محلّ اشكال است.
مسأله ٦٩- براى پاك شدن كف پا و ته كفش بهتر است مقدار پانزده ذراع دست يا بيشتر راه بروند، اگرچه به كمتر از پانزده ذراع يا ماليدن پا به زمين، نجاست برطرف شود.
مسأله ٧٠- لازم نيست كف پا و ته كفش نجس، تر باشد بلكه اگر خشك هم باشد به راه رفتن پاك مىشود.
٣- آفتاب:
مسأله ٧١- آفتاب زمين و ساختمان و چيزهائى كه مانند در و پنجره در ساختمان به كار برده شده، و همچنين ميخى را كه به ديوار كوبيدهاند با پنج شرط پاك مىكند: