رساله احكام، بانوان - تبريزي، ميرزا جواد - الصفحة ١١٣ - جاهائى كه فقط قضاى روزه واجب است

موقعى شروع كند كه در بين سى و يك روز، روزى باشد كه مانند عيد قربان، روزه آن صحيح نيست.

مسأله ٤٧٣- كسى كه بايد پى در پى روزه بگيرد، اگر در بين آن بدون عذر يك روز روزه نگيرد، يا وقتى شروع كند كه در بين آن به روزى برسد كه روزه آن واجب است، مثلا به روزى برسد كه نذر كرده آن روز را روزه بگيرد، بايد روزه‌ها را از سر بگيرد.

مسأله ٤٧٤- اگر در بين روزهائى كه بايد پى در پى روزه بگيرد عذرى مثل حيض يا نفاس يا سفرى كه در رفتن آن مجبور است، براى او پيش آيد، بعد از برطرف شدن عذر، واجب نيست روزه‌ها را از سر بگيرد، بلكه بقيّه را بعد از برطرف شدن عذر بجامى‌آورد.

جاهائى كه فقط قضاى روزه واجب است‌

مسأله ٤٧٥- در چند صورت فقط قضاى روزه بر انسان واجب است و كفّاره واجب نيست:

«اول» آنكه در شب ماه رمضان جنب باشد گفته شد تا اذان صبح از خواب دوم بيدار نشود.

«دوم» عملى كه روزه را باطل مى‌كند بجانياورد ولى نيّت روزه نكند، يا ريا كند، يا قصد كند كه روزه نباشد، يا قصد كند كارى كه روزه را باطل مى‌كند انجام دهد.

«سوم» آنكه در ماه رمضان غسل جنابت را فراموش كند و به حال جنابت يك روز يا چند روز روزه بگيرد.

«چهارم» آنكه در ماه رمضان بدون اينكه تحقيق كند صبح شده يا نه، كارى كه‌