و مخالفت با رضاى تكوينى خداوند محال عقلى است و با رضاى تشريعى او غير قابل جواز، و امر به معروف و نهى از منكر و ارشاد جاهلين و معصيت كاران و ترويج دين در هر حال واجب غير قابل ترديد مى‌باشد. نعوذ بالله من ضلاله المفسدين و اغواء الشياطين و وسوسه الخناسين من الجنه و الناس اجمعين.

سؤال ١٥: آيا پس از حكومت و انجام وظيفه، آن حضرت به شهادت مى‌رسند؟ در فرض مذكور چه كس ادامه دهنده راه ايشان مى‌باشد؟

جواب: مدت حكومت آن حضرت مورد اختلافات روايات است، در روايتى چهل سال‌[١]، در روايتى يكصد و بيست سال همانند عمر حضرت ابراهيم (ع)[٢] و

[١] . بحارالانوار، ج ٥٢، ص ٢٨٠.

[٢] . بحارالانوار، ج ٥٢، ص ٢٨٧.