حضرت نبوى را ظاهراً به طور فوق العاده ولو در بعضى از مواقع حفظ كرد، مثلًا وقتى گوشت زهرآلود زن يهوديه را در دهان گذاشت جبرئيل او را با خبر نمود، در غدير خم او را حفظ كرد: (و الله يعصمك من الناس) و احتمالًا در بعضى از غزوات نيز؟

جواب اين اعتراض اين است كه در هر دو صورت حفظ وجود مهدى به طور فوق العاده بوده و است.

منتهى خداوند حكيم صورت دوم را كه كمتر با قانون تأثير اسباب در مسببات مخالفت داشته اختيار نموده است كه حكمت آن را ما نمى‌دانيم و وجهى را كه بعضى از بزرگان ذكر كرده به نظر من جالب نيست، و الله العالم.

وقتى اين بحث در فلسفه اصل غيبت فهميده شد، مى‌شود آن را در فلسفه طول غيبت كه مورد سؤال فوق است، ذكر كرد كه هنوز آن زمانى كه براى پر كردن عدل و داد