خصايص خاتم النبيين (ص) - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٨٤ - ١٤- منت نگذاشتن

آيه مباركه مى‌فرمايد: «وَ لا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرُ» مبادا به كسى منت بگذارى! انسان به يك نفر چيزى مى‌بخشد، بعد بر او منت مى‌گذارد، گاهى يك نفر را انسان به خانه خود دعوت مى‌كند، نه براى اين‌كه فقير است، نه براى اين‌كه او همسايه يا رحم اوست، نه براى اين‌كه براى خدا او را اطعام كند؛ بلكه براى اين است كه او پول‌دار است و مسلماً او مهمانى زياد ترتيب مى‌دهد و مرا نيز به مهمانى‌هاى خود دعوت مى‌كند. قرآن دراين مورد مى‌فرمايد: چنين كارى را انجام ندهيد! اگر چيزى را به‌كسى بخشيديد براى خدا ببخشيد؛ اگر كسى را مهمان مى‌كنيد، براى خدا او را اطعام كنيد؛ اگر كسى را به‌عنوان اين‌كه مسلمان است، يا صله رحم، يا همسايه شماست، مهمانى مى‌كنيد يا چيزى را به او مى‌بخشيد، اشكال ندارد، كارى خوبى است، به آنان ببخشيد؛ اماّ بخشش شما براى تجارت نباشد، كسى را به اين نيت دعوت نكنيد، كه فردا به‌شما بيشتر بدهد. هرچند اين‌كار جايز است؛ ولى كارى زشت است، انسان مسلمان بايد تمام كارهايش براى خدا باشد؛ اين در مورد امت است؛ اما در مورد پيغمبر، از ظاهر آيه مباركه دانسته مى‌شود كه بر آن‌حضرت صلى الله عليه وآله وسلم چنين كارى جايز نبوده است. «وَ لا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرُ» آيه مباركه، خطاب به پيغمبر مى‌فرمايد، رسول من، يك‌وقت چيزى را به‌كسى ندهى كه بخواهى بعد او به شما زيادتر بدهد.