خصايص خاتم النبيين (ص) - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٨ - ٤- نكار از منكر

آن‌حضرت صلى الله عليه وآله وسلم موجب جواز آن، مى‌شود، ممكن است مردم بگويند: چنين كارى در حضور پيغمبر انجام شد، او چيزى نگفت، معلوم است كه انجام آن، جايز است؛ اگر جايز نمى‌بود آن‌حضرت صلى الله عليه وآله وسلم منع مى‌كرد! مثلًا اگر يك زن و شوهر در حضور پيغمبر دعوا كند، مرد به زن دشنام دهد، آن‌حضرت صلى الله عليه وآله وسلم ساكت بماند، مردم فكر مى‌كنند كه حتماً دشنام دادن به زن جايز است؛ اگر جايز نمى‌بود، پيغمبر اورا از اين كار منع مى‌كرد. بر همين دليل، بر پيغمبراكرم صلى الله عليه وآله وسلم واجب است كه فوراً از كارهاى ناپسند، مردم را منع كند. ممكن است كسى توجيه كند كه سكوت پيغمبراسلام صلى الله عليه وآله وسلم از روى ترس بوده است! نه چنين چيزى براى آن‌حضرت صلى الله عليه وآله وسلم وجود ندارد، پيغمبر در هر شرايطى‌كه قرار داشته باشد، بايد زود نهى از منكر نمايد. خداوند جل جلاله به پيغمبر وعده داده است كه او را از شرّ مردم حفظ مى‌كند. «وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ»[١] پيغمبر از جانب خدا بيمه شده بود و هيچ‌وقت به‌خاطر ترس، حق را كتمان نمى‌كرد و هيچ‌گاهى هم ضررى متوجه آن‌حضرت صلى الله عليه وآله وسلم نشد، فقط در جنگ" احد" دندان مباركش شكست، پيغمبراكرم صلى الله عليه وآله وسلم در همه‌ى جنگ‌ها شركت مى‌كرد و تا وقت رحلت، بدن مباركش آسيب نديد، علت فوت آن‌حضرت نيز أثر همان زهرى بود كه زن يهوديه آن را داخل گوشت كرده بود. پيغمبر آن‌

[١] - مائده/ آيه ٦٧