خصايص خاتم النبيين (ص) - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٦٠ - ٨- خواندن شعر بر پيغمبر صلى الله عليه وآله وسلم

خدا است، براى انسان جهت مى‌دهد. قرآن كتاب شعر نيست كه فكر انسان را به عالم خيال سوق دهد، مثل معتادان. مى‌گويند: كسانى‌كه از مواد مخدر چرس، استفاده مى‌كنند، در عالم خيالات فرو مى‌روند، (نيشه) مى‌شوند عقل خود را از دست مى‌دهند، بعضى اوقات چرسى‌ها شعر هم مى‌خوانند: وقتى مى‌خواهند چرس بكشند، مى‌گويند: (چرسى بزنم كه جبرئيلش نزده) (خنده حضار).

شعر يك هنر ادبى است ذوق مى‌خواهد؛ ولى بر پيغمبر اين هنر ادبى حرام است، چرا حرام است؟ جواب اين است كه صرف نظر از آيه قرآن، شعر با احساسات انسان سروكار دارد و هر چند بيشتر با احساسات مردم در ارتباط باشد، شعر در نظر مردم محبوب جلوه مى‌كند، شعر بيشتر با تخيلات آميخته است و تخيلات معمولًا با احساسات در ار تباط است، مثلًا فردوسى وضعيت يك جنگ را اين‌گونه بيان مى‌كند!. قرآن با حقايق عينى بدن و روح آدمى سر و كار دارد و با تخيلا هيچ ارتباطى ندارد.

مى‌گويد: وقتى‌كه جنگ شروع شد، سرعت و شدت آن به حدّى بود كه از سُمّ اسپ آنان گرد و غبارى شديدى به هوا پديد آمد، كه گويا از هفت طبقه زمين يك طبقه آن غبار گرديده و به هوا رفت، گويا اين‌كه اين گرد و غبار، طبقه هشتم آسمان را تشكيل‌