خصايص خاتم النبيين (ص) - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٥٦ - جلسه نهم
ابتداى نزول تا روز قيامت است. قرآن از خير الامم صحبت مىكند، نه از عربها، عربها به تنهايى مورد خطاب قرآن نيستند، در اين شكى نيست كه قرآن در محيط عرب نازل شده است؛ ولى اين بدان معنى نيست كه مربوط به عرب باشد. اين سخنان بيهوده و بىاساس است. مثل اين است كه ما به آنان بگوييم علوم ساينس را نخوانيد، چرا كه ساينس پديده غربى است؟! اصلًا چنين چيزى معقول نيست، علم مربوط به يك قوم خاص نمىشود، علم روحى، علم اخلاق، علم دينى، علم انسانى، علم تجربى، هرعلمىكه باشد، براى همهى مردم است، حالا ظرف آن، مكه باشد، مدينه باشد، واشنگتن باشد، پاريس باشد، فرق نمىكند، ظرف باعث اين نمىشود كه علم را منحصر به يك محيط نمايد، علم براى تمام بشريت است. زمان و مكان در واقع ظرف است، مظروف هيچگاه به ظرف خود مربوط نمىشود.
دليل اين ادعا بسيار واضح است، ما اكنون در قرن بيست و يكم قرار داريم، پيغمبراكرم صلى الله عليه وآله وسلم در مدينه بود، شايد در تمام عمر پر بركت پيغمبراسلام صلى الله عليه وآله وسلم گردن دو الاغ يا دو شتر در بازارهاى مدينه به هم نخورده باشد، چه رسد به ماشينها، چه رسد به طيارهها، در عصر آنحضرت صلى الله عليه وآله وسلم نه ماشين وجود داشت و نه طياره، نه فضاء پيما، هيچ چيز وجود نداشت؛ ولى قانون ترافيكى در همان عصر وجود داشت، اسلام قانون ترافيكى را از همان ابتداء وضع كرده بود. من به منتقدين