خصايص خاتم النبيين (ص) - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٢٤ - ٣٣- بيدارى در خواب

دراين‌صورت انسان يك عمر به ضرر گرفتار است، مسلماً هرچه توجه انسان به خدا بيشتر باشد، به همان اندازه از ضررها دور مى‌شود، به همان اندازه فوايد معنوى‌اش بيشتر مى‌شود. ما مى‌توانيم در هر شرايط به‌ياد خدا باشيم، حتى در حال راه رفتن! انسان راه مى‌رود، به قلب خود يا به‌زبان خود آهسته آهسته، مى‌گويد: «سبحان الله و الحمد لله و لااله الّا الله و الله اكبر» چه خوب است كه ما وشما نيز عادت كنيم، وقتى از خانه طرف مدرسه، يا طرف كار مى‌رويم، ذكر بگوييم، ذكر خدا سرمايه زندگى انسان است، در قيامت به سرنوشت انسان تأثير مى‌گذارد، در قرآن مجيد، از ذاكرين و ذاكرات نام مى‌برد، گفتن «سبحان الله» در تعقيب نماز و در موقع نشستن در خانه و در همه‌حال خوب است؛ ولى عمده اين است كه حتى در موقع راه رفتن نيز انسان از خدا غافل نباشد، انسان در عين حال‌كه راه مى‌رود، مى‌تواند از خدا چيزى را بخواهد، لازم نيست به زبان بگويد، چيزى را كه مى‌خواهد در قلب خودخطور دهد، طلب استغفار كند، شكر نعمت‌هاى او را به‌جاى آورد. مهم اين است كه انسان به ياد او باشد، مرتبه پايين‌ترى ذكر همين است كه انسان با زبان خود ذكر مى‌گويد؛ ولى مرتبه بالاتر آن ذكر قلبى است.