خصايص خاتم النبيين (ص) - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٢٣ - ٣٣- بيدارى در خواب
مىميرد، از نظر طب امروزى نيز انسان بدون خواب زنده نمىماند، انسان بايد بخوابد، بدون خواب زندگى بر انسان سخت مىگذرد؛ ولى از نظر معنوى انسان بزرگترين امتيازات را از دست مىدهد، روح انسان از تكامل باز مىماند، ارتباط انسان با عالم معنوى قطع مىشود، در نتيجه بزرگترين ضرر معنوى را انسان در خواب متقبل مىشود.
متأسفانه اين موضوع تنها در خواب نيست، بلكه در بيدارى نيز چنين است، اين يك رسوايى بزرگ براى انسان است. اين موضوع را خصوصى براى شما مىگويم (بهكسى نگوييد) ما نهتنها در خواب متوجه خدا نيستيم، كه در حال خواندن نماز نيز به خدا توجه نداريم، وقتى نماز مىخوانيم، فكر ما به طرف دنيا است، به طرف ماديات است، به اين فكر مىكنيم كه فلان كار چه مىشود! فلان چيز كجاشد؟ خيلىها همينكه مىگويند: (الله اكبر) فكرشان از نماز خارج مىشود، متوجه چيزهاى بيهوده مىشوند، تا آن موقع متوجه خدا نيستند كه مىگويند: «السلام عليكم و رحمة الله و بركاته» يك مرتبه متوجه مىشود كه در حال نماز بوده است. بدبختانه اكثر مردم در نماز حضور قلب ندارند، اكثراً به فكر ديگر مىروند، شيطان نيز در غفلت انسان بيكار نمىنشيند، در واقع اين موضوع يك رسوائى براى انسانها است؛ ولىكسى متوجه رسوائى خود نمىباشد.