تفسير سوره قدر - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٨٣ - مقصد شانزدهم

اين حديث رحمتى است براى مؤمنين.

٧- حديث فقيه به سند معتبر از رفاعه از امام صادق (ع): شب قدر اول سال است و آخر سال است. و كافى و خصال اين حديث را به سند ضعيف روايت نموده اند.[١]

٨- حديث كافى به سند معتبر از سليمان بن خالد كه امام (ع) امر نموده كه در شب نوزده و بيست و يكم و بيست و سه رمضان غسل كند.[٢]

٩- حديث فقيه به سند معتبر از زراره از امام باقر يا صادق (عليهماالسلام) كه غسل را در سه شب فوق مستحب فرموده است. و فرموده در شب ١٩ و فدحاج نوشته مى شود و در اين شب هر امر حكيم جدا مى شود.[٣] و شب ٢١ بلند رفتن عيسى (به آسمان) و قبض وصى موسى (يوشع مصباح) است و در اين شب (روح) امير المؤمنين (ع)

[١] . جامع الاحاديث، ج ١٠/ ٢٠٣.

[٢] . جامع الاحاديث، ج ٢/ ٤٩ و ٥٠ و كافى، ج ٤/ ١٥٣.

[٣] . مراد تقدير ابتدايى مى باشد.