تفسير سوره قدر - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٨٢ - مقصد شانزدهم

آن مشيت است ... بقيه آن سابقا ذكر شد) و صدوق نيز آن را در ثواب الاعمال ذكر نموده است.[١]

٦- فقيه به سند معتبر از زراره از امام باقر (ع):

پيامبر (ص) چون از عرفات بازگشت و به سوى منى روان شد به مسجد (خيف) در آمد پس مردم پيرامون او گرد آمدند، به حاليكه درباره شب قدر از ايشان سوال مى كردند. پس به خطبه برخاست و بعد از ثناى الهى فرمود: اما بعد، شما از من از شب قدر پرسيديد و من آن را نه بدان جهت از شما پوشيده داشتم كه به آن عالم نبودم.

اى مردم بدانيد هركس ماه رمضان بر او وارد شود در حالى كه سالم و پيراسته از عيب و مرض باشد روز آن ماه را روزه بدارد و بخشى از شب آن را به تلاوت قرآن و دعا بپا دارد و بر نماز خود مواظبت كند، و به سوى نماز جمعه آن هجرت كند و به سوى (نماز) عيدش برود، در حقيقت شب قدرش را درك و به جايزه پروردگارش عزوجل- دست يافته است.[٢]

[١] . كافى، ج ٤/ ١٥٧ و ثواب الاعمال/ ٩٢ و الجامع، ج ١٠/ ١٩٨.

[٢] . فقيه، ج ٢/ ٤٢٠ و ٤٢١، چاپ نشر صدوق( آقايان بلاغى و غفارى) و الجامع، ج ١٠/ ١٩٩ و ٢٠٠.