در قرآن روح به دو قيد ذكر شده: روح القدس (به نحو اضافه)[١] والروح الامين (به نحو صفت) نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ عَلى‌ قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنْذِرِينَ‌ (شعراء/ ١٩٣)

در سه آيه روح القدس به حضرت عيسى اختصاص يافته كه در بدو امر گمان برده مى شود كه فرشته مذكور به اين پيامبر بزرگ (ع) مختص بوده است ولى در آيه ١٠٢ نحل چنين ارشاد شده است: قُلْ نَزَّلَهُ رُوحُ الْقُدُسِ مِنْ رَبِّكَ بِالْحَقِّ لِيُثَبِّتَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ هُدىً وَ بُشْرى‌ لِلْمُسْلِمِينَ‌.

از اين آيه دو مطلب دانسته مى شود:

اول روح القدس اختصاص به حضرت عيسى (ع) نداشته است.

دوم- روح القدس همان روح الأمين است. چون قرآن هردو را مُنزِل قرآن معرفى مى كند.

چون قرآن، قول رسول كريمى است كه صاحب قوت پيش صاحب عرش و صاحب مكنت است و

[١] . سوره بقره/ ٨٧ و ٢٥٣. اين دو آيه مى گويد عيسى را به روح القدس تأييد كرديم و همچنين در سوره مائده/ ١١٠.