از طرف ديگر هركس به تأكيد قرآن و سنت در مورد دعا آشنايى داشته باشد جرءت ندارد بگويد دعا در محدوده مطالبات يكساله بعد از شب قدر بى فايده است يعنى يا تحصيل حاصل است و يا امر غير ممكن و هر دو ممتنع است.

جواب: قبلا گفتيم كه اين تقدير سالانه براى پاره اى از مخلوقات است و خداوند از ازل به همه اشيا علم تفصيلى دارد.

اگر شبهه فوق در مورد تقدير تمام باشد، تقدير موضوعيتى ندارد، بلكه شبهه مذكور به قياس علم ازلى واجب الوجود بايد طرح شود و دعا از ابتداى خلق موجودات عاقل تا ازل لغو و بيهوده مى شود يعنى اگر دعا مطابق علم خداوند باشد تحصيل حاصل است و بيهوده، و اگر مخالف علم خداوند باشد به امر محال توقع برده مى شود كه بازهم بيهوده و غلط است. و لذا بعضى از ساده لوحان مشروعيت دعا را كه از قطعيات دين است زير سوال برده اند.