آنچه كه در اين مقصد مهم است روايت معتبرالسند كافى (ج ٤/ ١٥٧) است كه صدوق نيز آن را به سند معتبر در فقيه (ج ٢/ ١٠٢) از علا از محمد بن مسلم نقل كرده است كه از يكى از دو امام (امام باقر و امام صادق) عليهما السلام از نشانه شب قدر سؤال مى كند. امام مى فرمايد: نشانه آن پاكيزه بودن بوى آن شب است و چنانچه زمان سردى و زمستان باشد هوا خوب مى شود و آدمى احساس حرارتى مى كند و اگر در گرمى و تابستان باشد خوب و پاكيزه مى گردد.[١] و سوال شد از شب قدر، فرمود ملائكه و نويسندگان به آسمان دنيا نازل مى شوند پس مى نويسند آنچه كه تحقق مى يابد در كار سال و آنچه به بندگان مى رسد و كار بسيار آنان (امر عنده خ كاوعنده عزوجل فقيه)

يعنى چيزى كه در نزد خداوند موقوف له است (و كا) و فيه المشيئة

كه خواست خداوند در آن است پيش مى اندازد از آن، آنچه را

[١] . مؤلف آن را تجربه نكرده است.