تفسير سوره قدر
(١)
مقدمه
٧ ص
(٢)
فصل اول مطالبى در
نزول قرآن
٩ ص
(٣)
مطلب
اول
٩ ص
(٤)
مطلب
دوم
١١ ص
(٥)
مطلب
سوم
١٣ ص
(٦)
مطلب
چهارم
١٦ ص
(٧)
مطلب
پنجم
١٦ ص
(٨)
نكته
جالب
١٩ ص
(٩)
مطلب
ششم
١٩ ص
(١٠)
مطلب
هفتم
٢١ ص
(١١)
مبعث
در احاديث اهل سنت
٢٤ ص
(١٢)
مطلب
هشتم
٢٦ ص
(١٣)
مطلب
نهم
٢٧ ص
(١٤)
مطلب
دهم
٢٨ ص
(١٥)
مطلب
يازدهم
٣٠ ص
(١٦)
مطلب
دوازدهم
٣١ ص
(١٧)
مطلب
سيزدهم
٣٢ ص
(١٨)
مطلب
چهاردهم
٣٢ ص
(١٩)
مطلب
پازدهم
٣٤ ص
(٢٠)
فصل دوم و مقاصد آن
٣٩ ص
(٢١)
مقصد
اول
٣٩ ص
(٢٢)
مقصد
دوم
٤٣ ص
(٢٣)
مقصد
سوم
٤٤ ص
(٢٤)
مقصد
چهارم
٤٧ ص
(٢٥)
مقصد
پنجم
٤٨ ص
(٢٦)
مقصد
ششم
٥٠ ص
(٢٧)
مقصد
هفتم
٥٠ ص
(٢٨)
كلامى
در تشخيص روح
٥١ ص
(٢٩)
روح
در احاديث معتبره
٥٤ ص
(٣٠)
مقصد
هشتم
٥٧ ص
(٣١)
مقصد
نهم
٥٩ ص
(٣٢)
مقصد
دهم
٦٧ ص
(٣٣)
بإذن
ربهم من كل امر
٦٧ ص
(٣٤)
مقصد
يازدهم
٧٠ ص
(٣٥)
مقصود
دوازدهم
٧٢ ص
(٣٦)
مقصد
سيزدهم
٧٣ ص
(٣٧)
مقصد
چهار دهم
٧٦ ص
(٣٨)
مقصد
پانزدهم
٧٧ ص
(٣٩)
مقصد
شانزدهم
٧٩ ص
(٤٠)
استنتاج
٨٦ ص
(٤١)
خاتمة
الكتاب
٨٨ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
تفسير سوره قدر - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٩ - مطلب دهم
دلالت دارد كه نوشته (كتاب/ مكتوب) بر آنحضرت نازل شده است، مانند اوايل سوره ابراهيم و سوره دخان و سوره جاثيه و سوره فصلت وسوره غافر و سوره زمر و سوره سجده و سوره كهف و غيره، كه مى گويند كتاب (/ مكتوب) و نوشته بر آنحضرت نازل شده است.
در اين موارد كثيره، مناسب ترين روش اين است كه نوشته را به قرينه ماكان، حمل بر مجاز نماييم، چون اصل قرآن در كتاب مكنون و ام الكتاب بوده[١] يا به قرينه ما يؤل اليه به اعتبار اين كه پس از نزول توسط نويسندگان به قيد كتابت مى آمد. والله العالم.
[١] . درسوره زخرف فرموده است: حم وَ الْكِتابِ الْمُبِينِ إِنَّا جَعَلْناهُ قُرْآناً عَرَبِيًّا لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ وَ إِنَّهُ فِي أُمِّ الْكِتابِ لَدَيْنا لَعَلِيٌّ حَكِيمٌ. تأويل بعضى از مفسرين ام الكتاب را به علم خداوند، اشتباه است.