٥- حديث كافى به سند معتبر از زراره كه گفته است: امام صادق (ع) فرمود: تقدير در شب نوزدهم و ابرام (محكم نمودن) در شب بيست و يكم و امضا، در شب بيست و سه است.[١]

ظاهرا همين حديث معتبر سبب شده كه شيعه در طول تاريخ در همين سه شب نماز و دعا به جا مى آورند. ولى عمده معرفت شبى است كه ملائكه نزول مى كنند.

حديث كافى به سند معتبر از حمران كه از امام باقر (ع) از ليلة مباركه (سوره دخان) پرسيد. امام فرمود: بلى (مراد) شب قدر است كه در هر سال در ماه رمضان در دهه اخير است و قرآن نازل نشده است مگر در شب قدر، خداوند فرموده است: «فِيها يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ» در شب قدر هرچيزى كه آن سال تحقق مى يابد، تقدير مى شود. (تا سال آينده) از خير و شر و طاعت و معصيت و مولود و اجل و رزق، و آنچه كه در اين شب مقدر و اندازه گيرى شود و مورد قضا قرار گيرد، محتوم (و لازم الوقوع است و از براى خداوند در

[١] . ١ كافى، ج ٤/ ١٥٩ و جامع، ج ١٠/ ١٩٠.