تفسير سوره قدر
(١)
مقدمه
٧ ص
(٢)
فصل اول مطالبى در
نزول قرآن
٩ ص
(٣)
مطلب
اول
٩ ص
(٤)
مطلب
دوم
١١ ص
(٥)
مطلب
سوم
١٣ ص
(٦)
مطلب
چهارم
١٦ ص
(٧)
مطلب
پنجم
١٦ ص
(٨)
نكته
جالب
١٩ ص
(٩)
مطلب
ششم
١٩ ص
(١٠)
مطلب
هفتم
٢١ ص
(١١)
مبعث
در احاديث اهل سنت
٢٤ ص
(١٢)
مطلب
هشتم
٢٦ ص
(١٣)
مطلب
نهم
٢٧ ص
(١٤)
مطلب
دهم
٢٨ ص
(١٥)
مطلب
يازدهم
٣٠ ص
(١٦)
مطلب
دوازدهم
٣١ ص
(١٧)
مطلب
سيزدهم
٣٢ ص
(١٨)
مطلب
چهاردهم
٣٢ ص
(١٩)
مطلب
پازدهم
٣٤ ص
(٢٠)
فصل دوم و مقاصد آن
٣٩ ص
(٢١)
مقصد
اول
٣٩ ص
(٢٢)
مقصد
دوم
٤٣ ص
(٢٣)
مقصد
سوم
٤٤ ص
(٢٤)
مقصد
چهارم
٤٧ ص
(٢٥)
مقصد
پنجم
٤٨ ص
(٢٦)
مقصد
ششم
٥٠ ص
(٢٧)
مقصد
هفتم
٥٠ ص
(٢٨)
كلامى
در تشخيص روح
٥١ ص
(٢٩)
روح
در احاديث معتبره
٥٤ ص
(٣٠)
مقصد
هشتم
٥٧ ص
(٣١)
مقصد
نهم
٥٩ ص
(٣٢)
مقصد
دهم
٦٧ ص
(٣٣)
بإذن
ربهم من كل امر
٦٧ ص
(٣٤)
مقصد
يازدهم
٧٠ ص
(٣٥)
مقصود
دوازدهم
٧٢ ص
(٣٦)
مقصد
سيزدهم
٧٣ ص
(٣٧)
مقصد
چهار دهم
٧٦ ص
(٣٨)
مقصد
پانزدهم
٧٧ ص
(٣٩)
مقصد
شانزدهم
٧٩ ص
(٤٠)
استنتاج
٨٦ ص
(٤١)
خاتمة
الكتاب
٨٨ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
تفسير سوره قدر - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٥١ - كلامى در تشخيص روح
در مورد ديگر آمده است: تَعْرُجُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ إِلَيْهِ فِي يَوْمٍ ... (معارج/ ٤)
كلامى در تشخيص روح:
قال الله تعالى: يُنَزِّلُ الْمَلائِكَةَ بِالرُّوحِ مِنْ أَمْرِهِ عَلى مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ (نحل/ ٢) اين آيه احتمالا چيزى بيشتر از فرماندهى روح را به خاطر حرف «ب» كه بر كلمه روح داخل شده، مى رساند ولى احتمال مى رود حرف «ب» براى مصاحبه و همراهى باشد، مانند: (وَ قَدْ دَخَلُوا بِالْكُفْرِ- مائده/ ٦١) و يا به معناى يارى جستن و كمك گرفتن، مانند كتبت بالقلم: با كمك قلم نوشتم، نه اينكه به معناى سببيت باشد. پس اين آيه چيز زايدى را ثابت نمى كند. ممكن است كه روح در اين آيه وحى قرآن باشد نه فرشته و همچنين در سوره غافر، آيه ١٥ و در سوره شورى، آيه ٥٢ كه بعيد هم نيست.