پاسخ به پرسشهاى فقهى، اخلاقى و متفرقه - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤١٤ - مشاجره و مشكلات خانواده گى

جواب: دوست شما با پدر و مادرش تنهايى صحبت كند، يك نوع قراردادى بين آنان بوجود بيايد كه طرفين راضى باشند و از آن عدول نكنند و دوست شما، ملا امام مسجد را در اين اصلاح شريك سازد.

سوال (١٧٧٧): مادرى هستم كه پسرى بيست و چهار ساله‌ى دانشجويى دارم. پسرم از نظر دينى و اخلاقى خوب است و با دوستان و اطرافيان خود رويه بسيار خوب دارد. تنها مشكل او اين است كه با من و خواهرش رفتار خوب و مناسب ندارد. نمى‌دانم چه كار كنم تا او با ما هم خوب شود و به نصيحت و حرف‌هايم گوش دهد؟

جواب: شما در نصيحت زياده روى و با پسر خود سر و صدا نكنيد كه نتيجه، برعكس خواهد شد. گاه گاهى با محبت مادرانه با خنده با او صحبت كنيد، تأثير گذار خواهد بود.

سوال (١٧٧٨): دخترى بيست ساله‌ى هستم، در خانواده هيچ كسى با من رفتار خوبى ندارد. مادرم هميشه به من مى‌گويد: تو بد قدم هستى، ديگر دوست ندارم كه در اين خانه باشم و زندگى كنم. حالا چه كار كنم؟

جواب: شما رفتارتان را با اهل خانواده خوب كنيد، طبعاً آن‌ها هم با شما خوب مى‌شود. هيچ مادر نيست كه بابودن دخترش در خانه راضى نباشد. اين يك وسوسه است، آن را از مغز خود خارج كنيد وگرنه به وسوسه شيطان روزى از خانه فرار مى‌كنيد و آبروى خود را مى بريد.

سوال (١٧٧٩): پسرى بيست و پنج ساله‌ى هستم كه وظيفه مى‌روم، پدرم به خانمم مى‌گويد؛ با من زنا كن! لطفاً بگوييد با پدرم چه كار كنم؟

جواب: فوراً از پدر جدا شويد، او را نهى از منكر كنيد ولى به آرامى!!!