نهج البلاغه - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ١٥٠ - ٦٠ (١٠٦٠)- امام عليه السّلام در باره خوارج فرمود

(٥٩) (و قال (عليه ‌السلام))

لما قتل الخوارج فقيل له يا أمير المؤمنين هلك القوم بأجمعهم‌

.

كَلَّا وَ اللَّهِ إِنَّهُمْ نُطَفٌ فِي أَصْلَابِ الرِّجَالِ وَ قَرَارَاتِ النِّسَاءِ كُلَّمَا نَجَمَ مِنْهُمْ قَرْنٌ قُطِعَ حَتَّى يَكُونَ آخِرُهُمْ لُصُوصاً سَلَّابِينَ .

٥٩ (چون خوارج نهروان كشته شدند به آن حضرت گفته شد: يا امير المؤمنين همه ايشان هلاك گشتند، فرمود:

(١) سوگند بخدا چنين نيست، ايشان نطفه‌هايى هستند در پشت مردها و رحم زنها (نه تن از آنها گريخته و در شهرها متفرّق شدند، از آنان فرزندانى بوجود خواهد آمد كه در روى زمين فتنه و فساد مى‌نمايند، و ليكن) (٢) هر زمان از آنها شاخى (سرى) پيدا گردد شكسته شود (بزودى كشته ميشود) تا اينكه آخرشان دزدها و راهزنان ميشوند (مانند اجدادشان، چنانكه نقل شده چون آن نه نفر در شهرها پراكنده گشتند هر كدام مذهبى اختيار و از آن ترويج كردند و در راهها دزدى مى‌نمودند).

(٦٠) (و قال (عليه ‌السلام)) (في الخوارج)

لَا تَقْتُلُوا الْخَوَارِجَ بَعْدِي فَلَيْسَ مَنْ طَلَبَ الْحَقَّ فَأَخْطَأَهُ كَمَنْ طَلَبَ الْبَاطِلَ فَأَدْرَكَهُ.
يعني معاوية و أصحابه.

٦٠ (١٠٦٠)- امام عليه السّلام در باره خوارج فرمود:

(١) بعد از من خوارج را نكشيد، زيرا كسيكه مى‌خواسته حقّ را بدست آورد و خطاء كرده (گمراه شده) مانند كسى نيست كه در راه باطل قدم نهاده و آنرا در يافته (سيّد رضىّ فرمايد:) منظور حضرت (از جمله من طلب الباطل فأدركه يعنى كسيكه باطل را خواسته و آنرا