و مسلمين و مردم كشور است ضايع نگردد بلكه وكلاى محترم در برخوردها و نطقها، كه در همه جا منتشر مى‌شود آموزنده اخلاق كريم انسانى و اسلامى باشند و مردم را به كيفيت سالم برخورد با يكديگر آشنا سازند كه اين خود يك خدمت بزرگ به اسلام و مسلمين و بشريت است. اين جانب با اينكه ميل نداشتم اين مسائل را به طور سرباز عرض نمايم لكن علاوه بر آنكه احساس تكليف شرعى نمودم اكيداً علاقه‌مندم كه قداست مجلس معظم و وكلاى محترم محفوظ باشد، تا الگويى باشند براى مجلسهاى جهان و مجالس آتيه ايران.

اين نكته نيز قابل ذكر است كه اگر در مجلس به كسى كه حاضر نيست و راه به مجلس ندارد كه از خود دفاع نمايد حمله‌اى شد، به او اجازه داده شود يا در مجلس از خود دفاع كند و اگر قانوناً اشكالى در اين عمل مى‌بينند، راديو- تلويزيون و مطبوعات اين وظيفه سنگين را به دوش كشند؛ تا حق مظلومى ضايع نشود و شخصيتى بى‌دليل خُرد نگردد و راهگشاى اين امر خود نمايندگان و رئيس محترم مجلس هستند كه با تعهدى كه دارند و مسئوليتى كه بر دوش آنهاست اين حق را به اشخاص غايب بدهند؛ تا به وسيله مجلس، كه نگهدار مصالح كشور و ملت است، حقى ضايع نشود و انسانى مظلوم نگردد.

و اگر به كسى چه از دولتيها يا ديگران، تهمتى زده شد، حق شكايت به قوه قضاييه را دارد تا رسيدگى شود و مجرم تعقيب و تعزير شود. و اگر به يك وزارتخانه يا بنگاه تهمت زده شد حق دفاع با وزير و رئيس بنگاه است و حق شكايت دارند و قوه قضاييه تعقيب خواهد كرد. و بالجمله با هر ترتيب ممكن بايد از اين اعمال غير اسلامى جلوگيرى شود. البته اين بدان معنا نيست كه مجلس از حق قانونى و شرعى خود دست بردارد، بلكه نمايندگان محترم در محدوده قانون و شرع آزاد و مختارند و هيچ كس نمى‌تواند از حقوق قانونى آنان جلوگيرى نمايد.

د) امروز مسأله اصلى كشور چنانكه معلوم است جنگ است؛ دفاع از اسلام و كشور اسلامى است. در حالى كه هر تيرى از هر طرف رها شود به سوى ايران و به جرم اسلامى بودن آن است و هر صدايى از هر گوشه جهان از هر حلقوم و از هر موج راديويى براى‌