آورديم ارزش‌اش بيشتر از اين معانى است. آنى است كه سيد الشهدا- سلام اللَّه عليه- زن و فرزند خودش را فداى او كرده، آنى است كه رسول اللَّه- صلى اللَّه عليه و آله و سلم- زندگانى خودش را در راه او صرف كرد، و ائمه معصومين ما در راه او آن همه رنج ديدند. ما هم كه مدعى هستيم، و اميدوارم كه اين ادعا صحيح باشد- مدعى اين هستيم كه شيعيان آنها و پيروان آنها هستيم- بايد همان طور كه آنها تحمل داشتند مصايب را، در مقابل ارزش انسانى، در مقابل ارزشهاى اسلامى، ما هم مصيبت‌ها را تحمل كنيم، و در مقابل همه مصيبت‌ها بايستيم، براى اينكه آن ارزش انسانى را به دست بياوريم. اسلام را كه رأس همه ارزش‌هاست در كشور خودمان و ساير كشورها پياده كنيم.

رجزخوانى‌هاى صدام‌

و شما مى‌دانيد كه امروز در جبهه‌ها چه پيروزيهاى چشمگيرى به وسيله همين جوانهاى عزيز رزمنده ما به دست آمده است، كه قدرتهاى بزرگ الآن در فكر اين هستند كه براى شكست خوردن، تقريباً شكست آخر صدام، فكرى بكنند كه بلكه بتوانند اين را حفظش بكنند. صدام هم كه مى‌بينيد كه وضع روحى‌اش يك وضع جنون‌آميزى شده است كه هر وقت شكست مى‌خورد در ميدان از دور مى‌ايستد و كشور ما را، جوانهاى ما را، بچه‌هاى ما را مورد موشكهاى دوربرد مى‌كند. و ديديد كه با دزفول، سابق و حالا همين ديروز و امروز چه كرده است، و با مسجد سليمان چه كرده است، و با مريوان و بانه چه كرده است. ما در جنگ بر او غلبه كرديم و او نمى‌تواند مقابله كند. و او با شرارت به مردم عادى، به مردم بى‌پناه، به اينها تجاوز مى‌كند. و عجب اين است كه در يكى دو سه روز پيش از اين، قبل از اين جنايت، گفت كه ما- به يكى از مسئولين آنها گفتند كه، يا شايد خود صدام هم بود كه- ما به سازمان بين المللى يا يكى از همين سازمان‌ها گفتيم كه ما حق خودمان را براى اينكه همه نقاط ايران را بكوبيم حفظ كرديم و ما اين كار را مى‌كنيم. و سازمان بين المللى هم كه باصطلاح براى حفظ حقوق بشر است سكوت كرد و با اين سكوت او را تشويق كرد به يك همچو جنايتى. او نمى‌تواند به نظاميهاى ما صدمه بزند، لكن از دور مى‌تواند كه موشك بيندازد! موشك‌هاى دوربرد را بيندازد. همان‌