حج ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٨ - کعبه و نقش اجتماعی آن
کانوا اوْلِیاءَهُ انْ اوْلِیاؤُهُ الَّا الْمُتَّقونَ وَلکنَّ اکثَرَهُمْ لایعْلَمونَ. وَ ما کانَ صَلاتُهُمْ عِنْدَ الْبَیتِ الّا مُکاءً وَ تَصْدِیةً ...
[و (البته آنان سزاوار عذاب هستند) آنان را چیست که خداوند عذابشان نکند با آنکه (مسلمانان را) از مسجدالحرام باز میدارند در حالی که متولّیان آن نیستند؟! متولّیان آن جز پرواپیشگان نیستند، ولی بیشتر آنها نمیدانند. و نماز و عبادتشان در نزد خانه کعبه جز سوت کشیدن و کف زدن نیست! پس بچشید عذاب را به کیفر آنکه کفر میورزیدید.]
ایضاً سوره قصص، آیه ٥٧- ٥٩:
وَ قالوا انْ نَتَّبِعِ الْهُدی مَعَک نُتَخَطَّفْ مِنْ ارْضِنا اوَ لَمْ نُمَکنْ لَهُمْ حَرَماً امِناً ...
وَ کمْ اهْلَکنا مِنْ قَرْیةٍ بَطِرَتْ مَعیشَتَها ... وَ ما کانَ ربُّک مُهْلِک الْقُری حَتّی یبْعَثَ فی امِّها رَسولًا ...
[و گفتند: اگر با تو پیرو هدایت شویم از سرزمین خود برچیده گردیم. آیا ما برای آنان حرمی امن فراهم نکردیم که میوههای هرچیز به عنوان روزیای از نزد ما بدانسو فراهم آورده میشود؟! (از این پس نیز میتوانیم امنیت آنان را حفظ کنیم) ولی بیشترشان نمیدانند. و بسا شهرهایی را نابود کردیم که مردمش در زندگانی خویش سرخوش بودند و سرکشی کردند؛ و این خانههای (ویران) آنهاست که پس از آنها جز اندکی مسکون نشده است (مسافران چند ساعتی در آن بار میاندازند)، و ما خود وارث (آنها) شدهایم. و پروردگارت نابودکننده شهرها نبوده تا آنکه در مرکز آنها پیامبری برانگیزد