گيرد نياز به نيروى عظيمى دارد كه در پاره‌اى از موارد (طبق فرضيه‌هاى موجود) شناخته شده، مانند عامل جدائى سيارات منظومه شمسى از خورشيد، و در پاره‌اى از موارد شناخته نشده و همچنان به صورت مرموز باقى مانده است، مانند انفجار كره‌اى كه در مدار ميان مريخ و مشترى در گردش بوده و به «آستروئيدها» و شبه سيارات كوچك تقسيم شده است.

در مورد شق القمر نيز مسلماً عامل مرموزى در كار بوده كه توانسته است چنان اثرى را از خود بگذارد و با توجه به اين كه هر كس مسئله شق القمر را عنوان نموده نقش استمداد پيامبر «ص» را از نيروى مافوق طبيعى و غير عادى مؤثر دانسته، روشن مى‌شود كه هيچ كس‌

نخواسته است ادعا كند كه پيامبر تنها با همين نيروى عادى بشرى اين كار را انجام داده است تا علم، حاضر به پذيرفتن آن نباشد، بنابراين از اين نظر هم چيزى برخلاف علم نخواهد بود.

تنها يك مسئله باقى مى‌ماند و آن مسئله التيام كامل اجزاء قمر پس از انشقاق مى‌باشد. اين موضوع در كرات‌