با توجه به اين معنى ارتباط دو جمله فوق روشن مى‌گردد، زيرا مفهوم آيه چنين مى‌شود: با اين كه رستاخيز دور نيست و از طرفى معجزه روشنى مانند شق القمر مى‌بينيد چرا در پيمودن راه خطا اصرار ميورزيد و ايمان نمى‌آوريد.

٢- گذشته از پاسخ فوق از بعضى روايات استفاده مى‌شود كه خود قيام پيغمبر اكرم صلى اللّه عليه و آله به عنوان آخرين سفراى الهى، يكى از نشانه‌هاى نزديكى رستاخيز و قيامت است (البته نسبت به مجموع عمر انسان بر روى كره زمين) چنانكه از آن حضرت نقل شده كه فرمود: «انا والساعة كهاتين- واشار الى اصبعيه-!؛ من و رستاخيز مانند اين دو هستيم، و اشاره به دو انگشت خود فرمود».

به اين ترتيب نزديك شدن روز رستاخيز كه در جمله «اقتربت الساعة» به آن شاره شده، و با انشقاق قمر كه معجزه پيامبر «ص» است تناسب كامل خواهد داشت.

از مجموع بيانات فوق چنين نتيجه مى‌گيريم كه آيات اول سوره «قمر» بيشتر در همين معنى معروف «اعجاز شق القمر» ظهور دارد تا معانى ديگر.