معراج- شق القمر- عبادت در قطبين - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٦ - شق القمر و قرآن
حديث اللئام وقد ثبت جواز الخرق و التخريب على السماوات.
يعنى: «عموم مفسران معتقدند كه مراد از آيه اين است كه ماه شكافته گرديد و روايات صحيحى نيز به آن معنى دلالت دارد، امكان عقلى اين موضوع نيز جاى ترديد نيست، و از طرفى پيامبر صادق و راستگو خبر از آن داده بنابراين با توجه به امكان عقلى آن بايد آن را پذيرفت.
اما داستان عدم امكان خرق و التيام در افلاك (طبق عقيده طرفداران هيئت بطلميوس) مطلبى بى اساس و غير علمى است، زيرا با دلائلى عقلى اثبات شده كه خرق و تخريب در آسمانها كاملا ممكن است.» [١]
مفسر بزرگ ما مرحوم «طبرى» در كتاب تفسير معروف خود «مجمع البيان» مىگويد: «مفسران اين آيه را مربوط به معجزه شق القمر در زمان پيامبر اكرم صلى اللّه عليه و آله مىدانند» او تنها كسى را كه در صف مخالفان اين عقيده
[١]. به تفسير كبير فخر رازى، ذيل آيه شريفه مراجعه شود..