اعتقاد ما - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٥ - ٥٤- صحابه در برابر داورى عقل و تاريخ
چند متأسّفانه آميختگى نام آنها با نام شيعه، گاه سبب اشتباهاتى در اين زمينه شده است، در حالى كه هميشه علماى شيعه اماميّه در كتابهاى خود، اين گروه را بيگانه از اسلام شمردهاند.
٥٤- صحابه در برابر داورى عقل و تاريخ
ما معتقديم: در ميان ياران پيامبران صلى الله عليه و آله افراد بزرگ و فداكار و با شخصيّتى بودند و قرآن و روايات اسلامى در فضيلت آنان، بحث فراوانى دارد، ولى اين به آن معنى نيست كه همه اصحاب پيامبر را معصوم بدانيم و اعمال آنها را بدون استثناء صحيح بشمريم، چرا كه قرآن در آيات زيادى (آيات سوره برائت، سوره نور و سوره منافقين) از منافقانى سخن مىگويد كه در لابهلاى اصحاب پيامبر صلى الله عليه و آله بودند، در ظاهر جزء آنها محسوب مىشدند، در حالى كه آيات قرآن شديدترين مذمّتها را از آنها نموده است. و از سوى ديگر كسانى بودند كه بعد از پيامبر صلى الله عليه و آله آتش جنگ در ميان مسلمين روشن كردند و بيعت خود را با امام و خليفه وقت شكستند، و خون دهها هزار مسلمان را ريختند، آيا ما مىتوانيم همه اين افراد را از هر نظر پاك و منزّه بشمريم؟!
به تعبير ديگر چگونه مىتوان هر دو طرف نزاع و جنگ (مثلًا جنگ جمل و صفّين) را درستكار و منزّه دانست؟ اين تضادّى است كه براى ما قابل قبول نيست و آنها كه موضوع «اجتهاد» را براى توجيه اين مسائل كافى مىدانند كه بگويند يكى از دو طرف بر حق بوده، و ديگرى خطاكار، امّا چون به اجتهاد خود عمل مىكرده است، نزد خداوند