اعتقاد ما - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٠ - ٣٥- دلايل معاد روشن است

بگذرند و به سراى جاويدان برسند، يا به تعبير ديگر دانشگاه، يا بازار تجارت، يا مزرعه‌اى است براى سراى ديگر.

على عليه السلام درباره دنيا مى‌گويد: «انَّ الدُّنْيا دارُ صِدْقٍ لِمَنْ صَدَقَها ... وَ دارُ غِنىً لَمَنْ تَزَوَّدَ مِنْها، وَ دارُ مَوْعِظَةٍ لِمَنِ اتَّعَظَ بِها، مَسْجِدُ احِبّاءِ اللَّهِ وَ مُصَلّى مَلائِكَةِ اللَّهِ وَ مَهْبِطُ وَحْىِ اللَّهِ وَ مَتْجَرُ اوْلِياءِ اللَّهِ؛ دنيا جايگاه صدق و راستى است براى آن كس كه با صداقت با آن برخورد كند ... و سراى بى‌نيازى است براى آن كس كه از آن توشه برگيرد، و جايگاه آگاهى و بيدارى است براى آن كس كه از آن پند گيرد، مسجد دوستان خداست، و نمازگاه فرشتگان پروردگار و محل نزول وحى الهى، و تجارتخانه دوستان حق!». [١]

٣٥- دلايل معاد روشن است‌

ما معتقديم: دلايل معاد بسيار روشن است چرا كه اولًا: زندگى اين جهان نشان مى‌دهد كه نمى‌تواند هدف نهايى آفرينش انسان باشد كه چند روزى بيايد، در ميان انبوه مشكلات زندگى كند و بعد همه چيز پايان گيرد و در عالم نيستى فرو رود:

«افَحَسِبْتُمْ انَّما خَلَقْناكُمْ عَبَثاً وَ انَّكُمْ الَيْنا لا تُرْجَعُونَ؛ آيا گمان كرديد شما را بيهوده آفريده‌ايم و به سوى ما باز نمى‌گرديد!». [٢]

اشاره به اين‌كه اگر معادى در كار نبود حيات دنيا عبث و بيهوده‌

[١]. نهج‌البلاغه، كلمات قصار، شماره ١٣١

[٢]. سوره مؤمنون، آيه ١١٥