اعتقاد ما - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٤ - ٣٨- معاد و پرونده اعمال

محدود از آن آگاه و باخبر شويم: «فَلا تَعْلَمُ نَفْس ما اخْفِىَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ اعْيُنٍ؛ هيچ كس نمى‌داند چه پاداش‌هايى كه مايه روشنى چشمهاست براى آنها (نيكوكاران) نهفته شده است». [١]

و در حديث معروف نبوى آمده است: «انَّ اللَّه يَقُولُ اعْدَدْتُ لِعِبادِىَ الصّالِحينَ ما لا عَين رَأَتْ وَ لا اذُن سَمِعَتْ وَ لا خَطَر عَلى قَلْبِ بَشَرٍ؛ من براى بندگان صالحم نعمت‌هايى فراهم كرده‌ام كه هيچ چشمى آنها را نديده و هيچ گوشى نشنيده و بر قلب هيچ انسانى خطور نكرده است». [٢]

در واقع ما در اين دنيا به منزله جنين‌هايى كه در محيط محدود شكم مادر قرار دارد مى‌باشيم و اگر جنين فرضاً عقل و هوشى هم داشته باشد، حقايق و مفاهيمى را كه در جهان بيرون رحم وجود دارد مانند: آفتاب و ماه درخشان، وزش نسيم، منظره گل‌ها و غرّش امواج دريا را هرگز درك نمى‌كند، اين جهان نسبت به عالم قيامت همچون جهان جنين است نسبت به اين دنيا-/ دقّت كنيد.

٣٨- معاد و پرونده اعمال‌

ما معتقديم: كه در آن روز نامه‌هايى كه بيانگر اعمال ماست، به دست ما داده مى‌شود، نامه اعمال نيكوكاران به دست راستشان، و بدكاران به دست چپشان، مؤمنان صالح از مشاهده نامه اعمال خود

[١]. سوره سجده، آيه ١٧

[٢]. محدثان مشهور مانند بخارى و مسلم، و مفسّران معروف مانند طبرسى، آلوسى و قرطبى اين حديث را در كتاب‌هاى خود آورده‌اند