عبرتهاي خرداد - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٨٨ - جايگاه و رسالت علماي دين در اسلام

روحاني ستيزي

دو گونة‌ اصلي از جلوه‌هاي دشمني اهل باطل با دين خدا گذشت. پيروان طاغوت از آن روي با انبياي الهي مبارزه كردند كه ايشان را بزرگ‌ترين و اصيل‌ترينِ موانعِ سلطه‌جويي، قدرت پرستي و ثروت طلبي و به طور خلاصه مانع همة مطامع خود مي‌يافتند.

خاتم انبيا، محمّد مصطفي(صلى الله عليه وآله) نيز سلسلة باطل ستيزيِ پيامبران را با معرفي و برگزينيِ امامان معصوم(عليهم السلام) ادامه داد، و به اين ترتيب «وليّ ستيزيِ» اهل باطل آغاز گرفت و آن نيز ادامه يافت. اما خاتَمِ سلسله امامت، مهدي موعود(عج)، به خواست خداوند، پاي در سراپردة غيبت نهاد، و زعامت امر دين در اين دوران به فقيهان و عالمان دين سپرده شد؛ عالماني كه خودْ عاملانِ دين باشند.

جايگاه و رسالت علماي دين در اسلام

مكتب اسلام براي عالمان و حاملان معارف دين منزلت ويژه‌اي در نظر گرفته است،‌ و خدا و رسول(صلى الله عليه وآله) بر حفظ اين جايگاه و احترام به صاحبان آن تأكيد كرده‌اند؛[١] آن‌چنان كه، تجليل و تكريمِ علما همچون تجليل و تكريم پيامبر و خداوند قلمداد شده است.[٢] اما دليل اين تكريم و تأكيدها چيست؟

اسلام، دينِ خاتَمِ انبيا، كامل‌ترين مكتب، و جامعِ تمام دستورالعملهايي است كه انسان براي قرب خداوند به آنها نياز دارد،‌ و سعادتِ دنيا و‌آخرتِ او، تنها با پاي‌بندي به اين شريعتِ جاويد و آسماني ميسر مي‌شود. از سوي ديگر، براي شناسايي درست و دقيقِ اسلام و احكام و معارف آن، مي‌بايد به كتاب خدا و سنّت معصومان(عليهم السلام) مراجعه كرد. اين امرِ عظيم و ظريف از عهدة هر كسي بر نمي‌آيد، و شاهدِ اين مدعا، تمام بدعتها و افراطها و تفريطها و انحرافاتي است