عبرتهاي خرداد - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٥٦ - راهكار حفظ و تداوم نهضت

علامه طباطبايي(رحمه الله) دربارة اين گزيدة آيه، كه پس از آن بشارت اِكمال دين به واسطة ابلاغ امر ولايت آمده است، مي‌نويسند:

كفار، تنها از جهتِ دين مسلمانان، منتظر مصيبت و ناراحتي براي ايشان بودند: سينه‌هاشان تنگ و قلب‌هاشان پاره مي‌شد؛ از آن جهت كه دين، آن آقايي و شرف و لجام گسيختگي را از بين مي‌برد... . آخرين چيزي كه كفار اميد بدان داشتند و اميدوار بودند كه با آن، دين از بين برود و دعوتِ‌ مقرون به حقِ پيامبر بميرد اين بود كه عن‌قريب دين با وفات اين شخصي كه امر دين را بر پا داشته و فرزند ذكوري در پي ندارد، مي‌ميرد... .

از تمام مطالب گذشته واضح مي‌شود كه تمام نااميديِ كفار هنگامي محقق مي‌شود كه خدا براي اين دين، كسي را منصوب كند كه در پاسداري و تدبير امر دين و ارشاد و هدايت امتي كه بر اثر همين دين بر پا ايستاده‌اند، قائم‌مقام پيغمبر(صلى الله عليه وآله) باشد. دنبالة اين كار، نااميدي كفار از دين مسلمانان است.

پس ديني كه خدا امروز كاملش كرده و نعمتي كه امروز تمامش نموده ـ كه در حقيقت اين دو يك چيزند ـ همان بود كه كفار در آن طمع داشتند و مؤمنين دربارة آن ترس داشتند و بالأخره خداوند كفار را نااميد، و دين و نعمتش را كامل و تمام كرد و مؤمنين را هم از ترس دربارة دين نهي فرمود، و بنابراين، آن چيزي هم كه خدا دستور داده دربارة آن از خودش بترسند، عين همان است؛ يعني اينكه خدا دينش را از دست مسلمانان بگيرد و اين نعمتي را كه به ايشان بخشيده از آنان سلب كند!

... اين آيه اعلام مي‌دارد كه دين مسلمين از جهت كفار در امن، و از خطري كه از ناحية كافران متوجه آن بود مصون است، و عوامل و