عبرتهاي خرداد - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٥٥ - راهكار حفظ و تداوم نهضت

آنچه را به تو وحي كرديم و آنچه را دربارة آن به موسي و عيسي سفارش نموديم كه: دين را بر پا داريد و در آن تفرقه‌اندازي مكنيد ...».

به اين ترتيب خداوند به پيامبر(صلى الله عليه وآله) دستور مي‌دهد كه وحدت ديني را حفظ كند و مانع تفرقه و پريشاني در آن شود، و بارها و بارها اهل كتاب ـ از يهود و نصارا ـ را به اين دليل نكوهش مي‌كند كه عالماً عامداً در امر دين اختلاف افكندند: وَمَا تَفَرَّقُوا إِلاَّ مِن بَعْدِ مَا جَاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ...؛[١] «و فقط بعد از آنكه داراي علم [و آگاهي] شدند، راه تفرقه پيمودند [آن هم] از روي حسد [و برتري‌جويي] ميان همديگر...».

عامل تمام اين پراكندگيها و اختلافها، هواهاي نفساني بود. امير مؤمنان(عليه السلام) در نهج‎البلاغه و حضرت فاطمة زهرا(عليها السلام) در خطبة تاريخي‌اي كه انشا كردند، فرمودند امامت و محبت ما خاندانِ ولايت، عامل وحدت امّت و نظام جامعه است.

پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله)، علي(عليه السلام) را محور وحدت جامعه قرار داد، و او و همسر و فرزندانش نيز براي حفظ همين وحدت، مصالح اسلام را بر منافع خويش مقدم داشتند. بنابراين امروز نيز براي آنكه وحدتِ نظام اسلامي محفوظ بماند مي‌بايد به حبل متين ولايت پيوست و مصلحت امّت و نظام اسلامي را بر منافع فردي و گروهي ترجيح داد و از هر گفتار و رفتاري كه بوي تفرقه و اختلاف دهد پرهيز كرد؛ چراكه بزرگ‌ترين دشمن اسلام و جامعة مسلمانان، همان اختلافي است كه از ميان خودِ آنان برخيزد:

الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِن دِينِكُمْ فَلاَ تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِ...؛[٢] «امروز كساني كه كافر شده‎اند، از [كارشكني در] دين شما نوميد گرديده‌اند. پس، از ايشان مترسيد و از من بترسيد...».