عبرتهاي خرداد
(١)
درآمد
٩ ص
(٢)
فصل اول
١٣ ص
(٣)
خاستگاهها
١٣ ص
(٤)
خاستگاههاي معرفتي
١٥ ص
(٥)
پيشينة ستيزه هاي بشري
١٥ ص
(٦)
انتخابگري انسان
١٦ ص
(٧)
جهان؛ عرصة امتحان الهي
١٧ ص
(٨)
برترينِ نعمتها و خدمتها
١٨ ص
(٩)
نمايه اعلام
١٩ ص
(١٠)
نمايه مكانها
١٩ ص
(١١)
خاستگاه نزاعها و جنگهاي بشري
٢٠ ص
(١٢)
وظايف حق پرستان و جهاد دفاعي
٢٢ ص
(١٣)
خاستگاه هاي اجتماعي سياسي
٢٤ ص
(١٤)
موضع مردم و رهبران مذهبي در قبال پادشاهان
٢٤ ص
(١٥)
اقدامات رژيم پهلوي در حوزة فرهنگ
٢٦ ص
(١٦)
تغيير تاريخ هجري شمسي به شاهنشاهي
٢٦ ص
(١٧)
برگزاري جشنواره ها و سمينارهاي فرهنگي و هنري
٢٧ ص
(١٨)
ترويج فساد و فحشا
٢٧ ص
(١٩)
اقدامات سياسي ـ اجتماعي رژيم پهلوي
٢٧ ص
(٢٠)
دكترين امنيت ملّي و ژاندارميِ منطقه
٢٨ ص
(٢١)
طرح اصلاحات ارضي
٢٩ ص
(٢٢)
لايحة انجمنهاي ايالتي و ولايتي
٣٠ ص
(٢٣)
عقب نشيني دولت عَلَم
٣٢ ص
(٢٤)
انقلاب سفيد شاه
٣٢ ص
(٢٥)
فاجعة فيضيه
٣٥ ص
(٢٦)
واكنش امام خميني در برابر كشتار فيضيه
٣٦ ص
(٢٧)
دستگيري امام خميني(رحمه الله)
٣٨ ص
(٢٨)
بازتاب دستگيري امام و قيام خونين خرداد
٣٩ ص
(٢٩)
فصل دوم
٤١ ص
(٣٠)
شخصيت شناسي امام خميني(رحمه الله) (ديني ـ اجتماعي ـ سياسي)
٤٣ ص
(٣١)
جايگاه امام خميني در ميان انديشمندان شيعه
٤٣ ص
(٣٢)
پايگاههاي معرفتي شخصيت امام خميني(رحمه الله)
٤٥ ص
(٣٣)
فراست در تحليل مسائل سياسي و اجتماعي
٤٨ ص
(٣٤)
وارستگي از خود و دين مداري
٤٨ ص
(٣٥)
زمينه هاي شكل گيري شخصيت سياسي ـ اجتماعي
٥٠ ص
(٣٦)
تحولات نهضت مشروطه
٥٠ ص
(٣٧)
آشنايي با شهيد مدرس
٥٢ ص
(٣٨)
استبداد سياهِ رضاخاني
٥٢ ص
(٣٩)
فروپاشي امپراتوري عثماني
٥٣ ص
(٤٠)
دشمن شناسي و دشمن ستيزي
٥٤ ص
(٤١)
شگردهاي كلان دشمنان در منظر امام
٥٥ ص
(٤٢)
روي كار آوردن دولتهاي وابسته
٥٥ ص
(٤٣)
تضعيف باورهاي ديني
٥٦ ص
(٤٤)
رويكردهاي كلان مبارزاتي امام
٥٧ ص
(٤٥)
دفع شبهات فكري و فرهنگي
٥٧ ص
(٤٦)
بسيج نيروهاي مردمي
٥٩ ص
(٤٧)
فعاليت ها و مبارزات
٥٩ ص
(٤٨)
امام خميني و مرجعيت عامة آيت الله العظمي بروجردي(رحمه الله)
٥٩ ص
(٤٩)
قدرت اجتماعي آيت الله العظمي بروجردي(رحمه الله)
٦١ ص
(٥٠)
فعاليتهاي حوزوي امام خميني در زمان آيت الله العظمي بروجردي(رحمه الله)
٦٢ ص
(٥١)
احياي بُعد سياسي اسلام
٦٢ ص
(٥٢)
افشاي دين ستيزي حكومت پهلوي و ديگر معاندان اسلام
٦٣ ص
(٥٣)
رمز پيروزي امام و امّت
٦٥ ص
(٥٤)
فصل سوم
٦٧ ص
(٥٥)
دشمنـان
٦٧ ص
(٥٦)
هدف دشمنيها
٦٩ ص
(٥٧)
جلوه ها
٧٠ ص
(٥٨)
نبي ستيزي
٧١ ص
(٥٩)
اهداف و وظايف پيامبران
٧٢ ص
(٦٠)
ويژگيهاي سردمداران مخالفان
٧٥ ص
(٦١)
انگيزه هاي ستيز با انبيا
٧٦ ص
(٦٢)
انواع دشمنان انبيا
٧٨ ص
(٦٣)
دشمنان بي نقاب
٧٨ ص
(٦٤)
دشمنان نقابدار
٧٩ ص
(٦٥)
بزرگ ترين دشمنان اسلام در زمان پيامبر(صلى الله عليه وآله)
٧٩ ص
(٦٦)
وليّ ستيزي
٨٢ ص
(٦٧)
ناكثين، مارقين، قاسطين
٨٤ ص
(٦٨)
تفاوت دشمنان امام علي(عليه السلام) و پيامبر(صلى الله عليه وآله)
٨٧ ص
(٦٩)
روحاني ستيزي
٨٨ ص
(٧٠)
جايگاه و رسالت علماي دين در اسلام
٨٨ ص
(٧١)
نفوذ و اقتدار معنوي روحانيت
٩٠ ص
(٧٢)
آگاهي دشمنان از اقتدار روحانيت
٩١ ص
(٧٣)
حقيقتِ روحاني ستيزي
٩٤ ص
(٧٤)
شگردها
٩٤ ص
(٧٥)
ترور شخصيت و ترورِ شخص
٩٥ ص
(٧٦)
ترور شخصيت پيامبران
٩٦ ص
(٧٧)
تحريف آرمان ها و آموزه ها
٩٩ ص
(٧٨)
وليّ ستيزي، تأويل وتحريف
١٠٢ ص
(٧٩)
تحريف معنوي حديث غدير
١٠٣ ص
(٨٠)
عالمان شيعه و آرمان غدير
١٠٥ ص
(٨١)
دين ستيزي جديد و شگردها
١٠٨ ص
(٨٢)
حذف شخصيت و شخص امام(رحمه الله)
١١٠ ص
(٨٣)
تحريف آرمانهاي نهضت امام خميني
١١٢ ص
(٨٤)
ايران براي ايرانيان
١١٥ ص
(٨٥)
تهاجم فرهنگي اساسي ترين شگرد دين ستيزان
١١٧ ص
(٨٦)
نسل جوان؛ كانون هجمه فرهنگيِ دشمنان
١١٩ ص
(٨٧)
تربيت و به كارگيري قدرت طلبانِ داخلي
١٢٠ ص
(٨٨)
تحريف بنيادي ترين شعار نهضت
١١٤ ص
(٨٩)
ترويج ملّي گرايي به جاي ارزشهاي اسلامي
١٢١ ص
(٩٠)
روي كار آوردن دولتهاي متمايل به غرب
١٢٢ ص
(٩١)
پيامدهاي هجوم و استحاله فرهنگي
١٢٢ ص
(٩٢)
عناصر اصلي فرهنگ
١٢٤ ص
(٩٣)
مظاهر و ترفندهاي فرهنگ ستيزي
١٢٥ ص
(٩٤)
ترويج شك گرايي و نسبيت در حوزه باورها
١٢٥ ص
(٩٥)
قرائتهاي مختلف دين
١٢٧ ص
(٩٦)
قبض و بسط معرفت ديني
١٢٩ ص
(٩٧)
تهاجم در حوزة ارزشها
١٣١ ص
(٩٨)
اعتباري خواندن ارزشها
١٣١ ص
(٩٩)
تساهل و تسامح
١٣٥ ص
(١٠٠)
پيامد هاي تساهل و تسامح
١٣٨ ص
(١٠١)
فصل چهارم
١٤٣ ص
(١٠٢)
آسيب شناسي و راهكارها
١٤٣ ص
(١٠٣)
وحدت و همدلي مؤمنان
١٤٦ ص
(١٠٤)
وحدت امّت و اطاعت از رهبري؛ رمز پيروزي نهضت
١٥٢ ص
(١٠٥)
راهكار حفظ و تداوم نهضت
١٥٣ ص
(١٠٦)
ضرورت تشكّلها و آسيب شناسي احزاب
١٥٨ ص
(١٠٧)
جايگاه و مشروعيت احزاب
١٦١ ص
(١٠٨)
ردّ الگوي تك حزبي شرق
١٦٣ ص
(١٠٩)
ردّ الگوي پلوراليسم حزبيِ غرب
١٦٤ ص
(١١٠)
امام خميني و تشكّلها
١٦٤ ص
(١١١)
پيامد هاي تخطي از رهنمود امام(رحمه الله)
١٦٦ ص
(١١٢)
كثرت گرايي سياسي و ناكارآمدي الگوهاي غربيِ آن در ايران
١٦٩ ص
(١١٣)
سياست تك حزبي و ناكارآمدي الگوي غربي آن در ايران
١٦٩ ص
(١١٤)
سياست تك حزبي و ناكارآمدي الگوي شرقيِ آن در ايران
١٧٢ ص
(١١٥)
كدام راه حل؟
١٧٤ ص
(١١٦)
ابتكار امام(رحمه الله) در وحدت بخشي، برنامه ريزي و سازمان دهي نيروهاي نظام
١٧٦ ص
(١١٧)
روحانيت، وظايف و مشكلات
١٧٨ ص
(١١٨)
جايگاه عالمانِ دين در منظر اسلام
١٨١ ص
(١١٩)
گريز از عالمان دين در عصر غيبت
١٨٣ ص
(١٢٠)
وظايف دانش پژوهان و عالمان ديني
١٨٥ ص
(١٢١)
فراگيري علوم دين
١٨٥ ص
(١٢٢)
شناخت اوضاع سياسي و اجتماعي زمانه
١٩٤ ص
(١٢٣)
تهذيب نفس و عمل به آموخته ها
١٩٥ ص
(١٢٤)
رفاه طلبي و معنويت گريزي؛ خطري براي نهضت
١٩٧ ص
(١٢٥)
جاه طلبي و برتري جويي؛ مغايرِ رسالت روحانيت
١٩٨ ص
(١٢٦)
نشر معارف و تبليغ دين
٢٠٠ ص
(١٢٧)
شيوه هاي درست تبليغ و ارشاد
٢٠٤ ص
(١٢٨)
حاصل سخن
٢٠٧ ص
(١٢٩)
كتاب نامه
٢٠٩ ص
(١٣٠)
اصطلاحات
٢١٥ ص
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص

عبرتهاي خرداد - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٦ - تغيير تاريخ هجري شمسي به شاهنشاهي

احكام شريعت، و گاه با طرح و اجراي نقشه‌هاي مخفي عليه آن، و در نهايت مبارزة مستقيم بر ضد دين و دين‌داران.

با روي كار آمدن رضاخانِ ميرپنج و تأسيس سلطنت دست‌نشاندة پهلوي در آذرماه ١٣٠٤ ه‍ . ش، مبارزه با اسلام، صورتي آشكارا يافت. رضاشاه از يك سوي، با اقدامات عنادآميزي همچون صدور فرمان كشف حجاب و ممنوعيت برگزاري مجالس عزاداري براي سيدالشهداء‌(عليه السلام) با اصلِ اسلام مبارزه مي‌كرد، و از سوي ديگر با سركوبيِ مخالفان و ايجاد اختناق شديد در فضاي كشور، مانع هرگونه انتقاد و اعتراضي مي‌شد. پس از شانزده سال و بركنار شدن او، محمّدرضا پهلوي نيز راه پدرش را در پيش گرفت. اما وضعيت سياسي و اجتماعي دورة او تا حدودي با دورة اختناق رضاخان تفاوت داشت و حضور مرجع دينيِ بزرگي همچون آيت‌الله العظمي بروجردي و نفوذ و قدرت معنوي او در ميان ملّت شيعه ايران، مانع بسياري از اقدامات دين‌ستيزانه دستگاه پهلوي بود.

ولي به هر روي اين پسر نيز با شيوه‌هاي خود، راه پدر را ادامه داد.

 

اقدامات رژيم پهلوي در حوزة‌ فرهنگ

تغيير تاريخ هجري شمسي به شاهنشاهي

رژيم پهلوي با افتخارآميز خواندن پيشينة سلسله‌هاي پادشاهي در ايران باستان، به نام احياي فرهنگ اصيلِ ايران، تاريخِ رسمي كشور را كه بر مبناي هجرت پيامبر اسلام(صلى الله عليه وآله) از مكه به مدينه، و نماد رسميت دين اسلام در ايران بود، تغيير داد. بر اين اساس، تاريخ ٢٥٠٠ سالة شاهنشاهي به نشانة پيوند سلطنت پهلوي با سلسله‌هاي پادشاهي پيش از اسلام، با افزودن عدد ٣٥ (سالهاي حكومت رژيم پهلوي)، به تاريخ رسمي ايران تبديل شد. براي تثبيت اين وضع نيز تلاشهاي فراواني صورت گرفت؛ از جمله اينكه كتابهاي درسي و

‌‌