در شرايطي بسيار سخت و استثنايي، همه عمر خويش را صرف اثبات امامت و ولايت امير مؤمنان(عليه السلام) و ديگر امامان شيعه كرده و حاصل اين تلاشها را در كتاب نفيس عبقات الانوار في امامة الائمة الاطهارگرد آورده است.[١]

از جمله دستاوردهاي ميرحامد حسين مي‌توان از اثبات تواتر حديث غدير نام برد. او همچنين كوشيده است تا مفاد صحيح اين حديث را استخراج و تبيين كند. اين دانشمند گران‌ارجِ هندي ثابت مي‌كند كه مفاد كلمة «مولي» در اين حديث شريف، همان مفاد عبارت قرآني النَّبِيُّ أَوْلَي بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنفُسِهِم[٢] است، و سرانجام نتيجه مي‌گيرد كه پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله) بر همة مردم ولايت دارد و پس از او علي(عليه السلام) عهده‌دار اين ولايت است.

يكي ديگر از شخصيتهاي برجستة عالم تشيع كه به طور گسترده دربارة حديث غدير تفحص و تدقيق كرده، مجاهد بزرگوار، علامه اميني(رحمه الله) است. در ميان معاصران كسي همچون ايشان نمي‌توان يافت كه اين‌چنين عميق و دقيق به واقعه و حديث غدير پرداخته باشد.

كتاب ارزشمند و بي‌نظير الغدير (در ١٢جلد) اثر ماندگار اين عالم فرزانه، حاصل سالها تلاش خستگي ناپذير در اين عرصه است.

علامه اميني در جلد نخست اين كتاب، پس از اثبات حتمي بودن و تواتر حديث،

[١] مرحوم شيخ آقا بزرگ تهراني در جلد ١٥ الذريعة، ص ٢١٤ـ٢١٥ مي‌نويسد: مرحوم ميرحامد حسين، كتاب عبقات الانوار في امامة الائمة الطهار را كه نقد باب هفتم كتاب التُّحفةُ الاثني عشريّة است، در دو بخش تنظيم كرده است. بخش اول آن در تبيين مضمون آيات شريفة قرآني است كه در باب امامت به آنها استدلال شده است. متأسفانه اين بخش از كتاب كه جلد بزرگي است چاپ نشده است؛ ولي نسخة خطي آن در كتابخانه خود ميرحامد حسين در «لكنهو» و نيز در كتابخانه شاگردش سيد رجبعلي‌خان سبحان‌الزّمان در «جكروان» موجود است. بخش دوم اين كتاب كه در جهت تشريح روايات دوازده‌گانه مربوط به امامت معصومين و پاسخ به شبهه‌ها و اشكالات صاحب التُّحفة الاثني عشريّة، اثر شاه ‌ولي‌الله صاحب الهندي است، در دوازده جلد تنظيم شده كه در سال ١٣٨١ ه‍ .ق. براي نخستين بار در ايران به چاپ رسيد. سيد محسن امين همچنين دوازده تأليف ديگر از ايشان نام برده است (اعيان الشيعة، ج٤، ص ٣٨١). [٢] «پيامبر به مؤمنان از خودشان سزاوارتر است» (احزاب، ٦). ‌‌