عبرتهاي خرداد - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٤٥ - آسيب شناسي و راهكارها

نهضت الهي امام خميني(رحمه الله)، پديده اجتماعي شگرفي است كه ـ به قولي ـ در پانزدهم خرداد سال ١٣٤٢ تولد يافت، و همچون موجودي زنده و پويا، باليدن گرفت و رشد كرد، و با تمام فرازها و نشيبها و سختيها و سركوبها و دوستيها و دشمنيها و... در بيست و دوم بهمن ماه سال ١٣٥٧، در كالبد انقلابي ديني و عظيم و با نام جمهوري اسلامي ايران، توانست نظام شاهنشاهي قدرتمندي را واژگون سازد و بر آن پيروز آيد.

از آن پس نيز، اين پديدة زنده و پويا، به حيات با بركت خود ادامه داده و همچون موجودات زندة ديگر دچار فزونيها و كاستيها و فرازها و نشيبهاي پرشماري شده است، و باز همچون هر موجود ذي حياتي دشمنان و آفاتي او را تهديد كرده‌اند و بر او تاخته‎اند. اين نهضت نيز در برابر هجمه‌ها و آسيبها و آفات از خود واكنش نشان داده و در حفظ و بقاي خويش كوشيده است. اما براي ارزيابي موقعيت كنوني اين موجود و برآورد توفيقها و ناكامي‌هاي آن، و نيز به منظور رفع موانع بالندگي و پيشرفت بيشتر آن، ابتدا بايد چيستيِ اين نهضت را بازشناسي كنيم. به عبارت ديگر، مي‌بايد ويژگيهاي خاص و فصلهاي مميز و اهداف و آرمانهاي آن را مشخص كنيم و سپس با بررسي اين شاخصها و آرمانها به پيشرفتها يا ناكامي‌ها و آسيب‌ديدگيهاي آن پي ببريم.

اما وجه تمايز اساسيِ نهضت و انقلاب امام خميني(رحمه الله) با ديگر نهضتها و انقلابهاي بزرگ، نظير انقلاب اكتبر و انقلاب كبير فرانسه، همان طور كه از نامش پيداست «اسلامي»‌ بودن آن است.

بر اين اساس بايد بررسي كرد كه آيا جنبة اسلامي بودن نهضت در اين